22-jarige Noortje kreeg een burn-out: ‘Ik kon op een gegeven moment alleen nog maar huilen’

Noortje is een populaire meid die alles mee heeft. Ze leidt een heel normaal leven, zoals alle meiden van haar leeftijd dat doen. Studeren, een baan en uitgaan. Maar op een gegeven moment kon ze geen 'nee' meer zeggen en gaat het steeds slechter met haar. Vandaag vertelt ze haar verhaal aan Beautify.nl

Noortje groeide op in een heel normaal en fijn gezin in Brabant. Met haar ouders en zus had ze een happy jeugd. Vanaf haar basisschooltijd had ze al veel vriendinnen en ze was het zonnetje van de klas.

Haar ouders waren niet de strengste, dus Noortje besloot op haar veertiende al uit te gaan. Ze was bij alle verjaardagen en feestjes, miste nooit iets. Als kind was ze al erg druk, wilde ze overal aan mee doen, overal bij zijn.

‘Na mijn middelbare school ging ik op kamers in Amsterdam, waar ik mijn eigen studiootje had. Doordeweeks studeerde ik, had ik verschillende bijbaantjes om rond te komen en zo leerde ik al snel veel mensen kennen. In de weekenden ging ik nog naar mijn ouders waar ik heerlijk verzorgd werd.’

Noortje kreeg steeds meer vrienden en ze werd uitgenodigd voor veel verschillende feestjes. Ze genoot van alle aandacht die ze kreeg, iedereen mocht haar en ze was vaak het stralende middelpunt van de groep. Ze werd steeds vaker uitgenodigd en sloeg geen enkel feestje meer af. Ook niet toen ze haar diploma had behaald en aan het werkende leven begon.

‘Op een gegeven moment merkte ik dat ik me steeds vaker minder vrolijk voelde. Ik dacht dat het kwam door slaapgebrek’

Een feestje was een plicht voor haar, dat zeg je niet zomaar af. ‘Soms had ik meerdere feestjes per avond. Ik was altijd de laatste die naar huis ging. Als ik me even niet zo lekker voelde dan zette ik mij daarover heen, dan ging ik toch. ‘Nee’ zeggen was geen optie. Zelfs voor mijn ouders had ik geen tijd.

Ik raakte zo gewend aan het drukke leventje vol plannen naast mijn werk dat wanneer ik een avondje niets te doen had, ik rusteloos op de bank zat. Ik kon de rust niet vinden om alleen een filmpje te kijken, zoals anderen dat soms echt heel chill vinden. Ik wachtte ongeduldig tot het tijd was om te slapen en de volgende dag weer te gaan werken.’

Op een gegeven moment kon Noortje niet meer met de rusteloosheid omgaan. Om bezig te blijven plande ze vrije avonden vol met sporten, etentjes met vrienden of andere bezigheden. Ze was eigenlijk amper nog thuis. Ze zocht afleiding om dat opgefokte gevoel te kunnen negeren. Er kwamen echter steeds vaker dagen dat ze zich ineens niet meer zo blij voelde..

‘Normaal gesproken was ik de gangmaker, ik was altijd vrolijk in gezelschap en maakte met iedereen een praatje. Je kon me er makkelijk bij hebben en ik maakte met iedereen vrienden. Op een gegeven moment merkte ik dat ik me steeds vaker minder vrolijk voelde. Ik dacht dat het kwam door slaapgebrek, ik sliep doordeweeks vaak zo’n zes uur per nacht en in het weekend nog minder.

Dat kwam door alle feestjes en afspraken. Ik bleef altijd zo lang mogelijk. Het gevolg was dat ik rusteloos in bed lag. Ik kon de rust niet meer vinden om normaal te slapen. Ik lag gewoon wakker, te piekeren. De volgende ochtend was ik doodop.’

‘Op een gegeven moment brak ik. Ik werd op een ochtend wakker en ik kon alleen nog maar huilen. Ik voelde me zo zwaarmoedig en ik had de hele dag een brok ik mijn keel

Noortje ging ondanks haar fulltime baan op donderdag, vrijdag en zaterdag uit. Ze stond de hele nacht te drinken en te dansen in een kroeg of club, elke keer weer met verschillende mensen. ‘Zondag had ik een enorme kater, maar om dat gevoel weg te wuiven sprak ik weer af met mensen.’

Op een gegeven moment kreeg Noortje problemen op haar werk, er werd meer van haar verwacht. Verwachtingen die ze niet altijd waar wist te maken, omdat ze simpelweg niet meer zo productief was. Ze moest daarom harder werken, maar daarnaast wilde ze nog steeds met mensen afspreken en uitgaan. Daardoor werd haar stresslevel naar een enorm hoog niveau getild. Noortje hield deze levensstijl dan ook niet lang vol.

‘Toen brak ik. Ik werd op een ochtend wakker en ik kon alleen nog maar huilen. Ik voelde me zo zwaarmoedig. Ik had de hele dag een brok in mijn keel. Ik wilde voldoen aan het ideale beeld, ik wilde de perfecte vriendin zijn voor iedereen. Daarnaast wilde ik een goed lijf, gezond leven en sporten. En ook nog eens goed werk leveren.

Ik dacht dat het wel weer over zou gaan. Echter bleef het de hele week, ik huilde elke dag, voelde me heel erg alleen. Ik wilde niet meer naar het werk omdat ik bang was dat ik daar moest huilen. Ik kon echter niet stil in een hoekje gaan zitten want mensen verwachtten van mij dat ik er zou zijn en ze waren gewend dat ik de entertainer was met wilde verhalen over het weekend.’

Noortje wist zich na een aantal vreselijke dagen op te peppen. Toen ging het tijdelijk goed met haar. Maar, na een aantal ups en downs gebeurde een tijd later precies hetzelfde weer. Ze verloor zichzelf uit het oog en holde van afspraak naar afspraak. Ze was zo druk in de weer dat ze haar vermoeidheid en brakheid weg dronk met koffie.

Zij wees Noortje op iets waar ze enorm van schrok. Een burn-out hebben terwijl je nog maar 22 jaar bent

‘s Nachts deed Noortje geen oog dicht, ze lag alleen maar te malen waardoor ze niet tot rust kwam. Ze werd prikkelbaar, kreeg moodswings en voelde zich heel leeg. Ze haalde nergens meer voldoening uit en legde de lat voor zichzelf enorm hoog. Het was haar moeder die haar op een gegeven moment een halt toeriep. Zij herkende zichzelf in Noortje, omdat zij op jonge leeftijd precies hetzelfde had meegemaakt. Zij wees Noortje op iets waar Noortje zelf enorm van schrok: een burn-out terwijl Noortje nog maar 22 jaar was.

‘Mijn moeder heeft op mijn leeftijd exact hetzelfde gehad. Een burn-out. Ze heeft mij heel erg geholpen. Ik ben weer tijdelijk bij mijn ouders gaan wonen nadat ik eindelijk tegen mijn baas durfde te zeggen dat het niet goed ging met me. Mijn ouders dwongen me thuis te blijven waardoor ik weer avondjes op de bank ging spenderen en het sociale leven een beetje liet varen.

Ik zocht hulp en kreeg goede begeleiding. Met hem ging ik op zoek naar het moment waar het mis ging en vanaf daar hebben we zo’n beetje mijn hele leven besproken. Dat heeft me enorm geholpen, omdat ik echt persoonlijk advies kreeg. Ik at weer beter en kreeg op den duur weer voldoende slaap. Ik kreeg mijn normale ritme weer terug. Ik begon te genieten van tijd met mezelf.’

Op dit moment voelt Noortje zich heel goed. Ze heeft nog steeds last van FOMO (fear of missing out), maar ze probeert haar rust te pakken wanneer dat kan en ze durft nu ‘nee’ te zeggen. Het zwaarmoedige heeft ze niet meer. Wanneer ze een mindere bui heeft dan accepteert ze dat en probeert ze er niet tegen te vechten. Een burn-out wil ze echt niet nog een keer. Ze heeft met eigen ogen gezien hoe snel het kan gaan. Daarom wil ze andere jongeren waarschuwen.

‘Loop jezelf niet voorbij en plan twee dagdelen per week voor jezelf in. Want ja, aandacht voor jezelf is ook belangrijk. Zeg ook eens ‘nee’ tegen afspraken en leer om te ontspannen. De wereld vergaat niet zonder jou en ook als iedereen uitgaat kun je best wel eens een avondje niet mee. Je mist heus niets, en zo wel, dan haal je dat een ander moment weer in.

Probeer niet om minder goede contacten ook allemaal bij te houden, dat kost je hoogst waarschijnlijk te veel tijd en energie. Dat klinkt lullig, maar schrap mensen uit je leven waar je niet zoveel (meer) aan hebt. Het kan je namelijk meer energie kosten dan dat het je oplevert. Je kan niet met iedereen vrienden blijven, want vriendschap vergt tijd. En tijd is maar beperkt.’

Meer weten?

Wil jij meer weten over een burn-out, hoe het ontstaat, hoe je het kunt herkennen en hoe je het kunt voorkomen? Wij spraken expert Marc Jutte. Hier lees je er alles over.

Heb je zelf een verhaal dat je graag wil delen op Beautify.nl? Mail dan naar [email protected]

Reageer op artikel:
22-jarige Noortje kreeg een burn-out: ‘Ik kon op een gegeven moment alleen nog maar huilen’
Sluiten