Laura Lammertse
Laura Lammertse Nieuws 16 jul 2017

Een open brief aan mijn allerbeste vriendinnetje

Aan mijn allerbeste, lieve vriendinnetje,

Ik heb veel vriendinnen: op mijn studie, werk, uit de sportschool en van mijn bijna dagelijkse stapavonden. Maar ik heb maar één jij, en die ene jij is mij meer waard dan de honderd anderen. Wij zijn al eeuwen lang vriendinnen en nog steeds niet klaar met elkaar. En dat zullen we ook nooit zijn. Gelukkig.

Ongeacht dat we beide druk zijn en elkaar wellicht niet zo vaak zien als dat we zouden willen, blijft onze vriendschap sterk. Ik kan op jouw rekenen, waar of wanneer dan ook, en jij op mij. Beide een studie in een andere stad en daarmee allebei een eigen leven, in plaats van het 24/7 dat wij normaal gesproken bij elkaar waren.

Samen uitgaan en dansen alsof de wereld even niet meekeek.

Jouw ouders voelen als mijn eigen ouders en dat vice versa. Het was uitzondering op de regel als ik een keer niet bij jou bleef eten en de keren dat ik mee mocht met jouw ouders naar musea zijn ook allang niet meer op twee handen te tellen. Uren zaten we op onze kamers te tutten, praten, kletsen, lachen, gieren, brullen en huilen.

Samen hebben we de mooiste momenten meegemaakt. Samen op de basisschool, waarbij onze tafeltjes altijd zo dichtmogelijk bij elkaar in de klas hadden gestaan. Samen naar de middelbare school, om van brugger tot echte puber te ontpoppen. Samen uitgaan en dansen alsof de wereld even niet meekeek. Samen geslaagd.

Fuck de mannen, wij hebben elkaar.

Maar ook samen bij verdriet. Over jongens, opa’s of oma’s, ziekte en pijn. Alles doen wij samen, want wat een team zijn wij. We hebben het al meer dan eens tegen elkaar gezegd, maar mocht het niet lukken met de mannen, dan gaan wij wel samen wonen. En stiekem, stiekem zien we dat wel zitten ook. Fuck de mannen, wij hebben elkaar. En als het even kon, dan trouwden wij onze beste vriendin.

Voor jou hoef ik niet mijn kamer of huis op te ruimen. Jij kijkt door mijn troep heen en ik door de jouwe. Wij letten niet op die berg wasgoed, of het onopgemaakte bed. Maar wat wij wel zien, zijn alle foto’s van ons samen die her en der door het huis zijn verspreid.

Wij zijn beste vriendinnen, omdat de definitie van het woord awkward bij ons niet opgaat. Samen zijn wij awkward as hell, zonder dat het ongemakkelijk wordt. Lelijke foto’s via de app sturen (nee, niet Snapchat, want die verdwijnen; wij sturen diehard over Whatsapp) en ongecontroleerd lachen als iemand een misstap maakt, is onze favoriete bezigheid.

Laten we proosten op de rollator races waarmee wij het bejaardentehuis gaan terroriseren

En dan niet te spreken over het naakt rondlopen. Ik geloof niet dat iemand mijn lichaam zo goed kent als jij, zelfs niet de mannen waarmee ik gedatet hebt. Sans gêne kunnen wij de douche uit huppelen en samen in bad is onze favoriete relax avond. En dat doen we al jáááren samen.

Laten we daarom proosten op nog heel veel jaren samen. En op de rollator races waarmee wij het bejaardentehuis gaan terroriseren. Want eerlijk: ik kan me geen leven voorstellen zonder jou. Weet dat ik er altijd voor je zal zijn, waar ter wereld ik me dan ook bevind.

Liefs en een dikke zoen,

Mij.

Lees ook: Een brief aan de man met wie ik ooit ga trouwen

Reageer op artikel:
Een open brief aan mijn allerbeste vriendinnetje
Sluiten