Lotte Nijborg
Lotte Nijborg Love 2 feb 2015

Waarom we af en toe zo verlangen naar de controle van Mr. Grey

Fifty Shades of Grey gaat bijna in première. De boeken waren een enorme hype. Van de gedachte dat Mr. Grey de controle over ons zou overnemen worden we wild. Maar daarna willen we de teugels weer zelf in handen. Hoe komt dat toch?

Mr. Grey houdt ons allemaal in de ban. Tijdens de drie delen in de boeken maar ook nu al voor de film die eraan komt. Wat is dat toch? Dat we ons afvragen hoe dat zou zijn als een man volledig de controle overneemt. Dat we zo nieuwsgierig zijn naar de donkere kant? Dat we allemaal stiekem hunkeren naar zo’n relatie?

In deze maatschappij waarbij wij als vrouwen meerdere rollen vervullen (lees: vriendin, baas, misschien wel echtgenote of mama) is het idee wel erg aantrekkelijk om je volledig te laten verzorgen en te laten leiden door een man. Een man waar we ook nog eens van houden. En dan hebben we het naast de rollen nog niet over alle beslissingen die we dagelijks nemen. We moeten de juiste dingen zeggen, doen, op het goede moment en ons persoonlijke leven willen we ook helemaal in handen hebben.

Daardoor is het natuurlijk niet zo gek dat wij af en toe hunkeren naar een overname van controle. Alles te laten vallen en aan je handje meegenomen te worden door hem. Daar heeft Fifty Shades of Grey ook zijn succes aan te danken zegt Dr. Niloo Dardashti (psycholoog).

Wij als vrouwen willen altijd het tegenovergestelde van wat we op dat moment hebben. Volledig de touwtjes in handen? Dan willen we juist dat iemand die overneemt. Verliezen we controle? Dan willen we het terug, direct (en anders gaan we gillen). We hebben er ook hard voor gevochten, als vrouw er toe doen, als vrouw beslissingen te mogen nemen en steeds hoger op de maatschappelijke ladder te kunnen staan. Maar van nature zijn wij gewend dat een man voor ons zorgt, de leider is en af en toe de controle overneemt.

En dan kom je in een grijs gebied. het gebied waarin we twijfelen. Niet weten welke kant we op willen. We zitten vol van deze tegenstrijdigheden. Welke? Bijvoorbeeld dat we ons eigen geld willen verdienen, maar als we op een date gaan dan moet hij betalen. We willen sterk zijn en onafhankelijk, maar hij moet wel aan ons vragen hoe we ons voelen.

Maar als we dan ervoor kiezen om wél de kant van de controle te kiezen, is het ook niet goed. Als wij als vrouw het initiatief nemen tot het eerste WhatsAppje, dan komen we te gretig over. Als we een date voorstellen zijn we te opdringerig. Hij onderneemt de stappen, hij is immers ook degene op z’n knieën gaat. In de meeste gevallen dan. In ieder geval in alle sprookjes.

En als je hem dan hebt gevonden, dan mag hij niet te lief doen, te aanhankelijk, want dan krijgen we een afkeer. Als hij te afstandelijk is, of juist alles uit handen neemt, dan voelen we ons nutteloos. Het is duidelijk, we zijn continu in conflict met onszelf.

En daar is dan Mr. Grey. Hij bepaalt de richting, en omdat we het niet zelf zijn, maar gewoon even onze gedachtes uit kunnen zetten, kunnen we ons laten meevoeren. En dat grijze gebied van de dromen, dat is onze eigen Vijftig Tinten Grijs. Daarna is het tijd om balans te zoeken. En ook al schommel je af en toe van links naar rechts: Mr. Grey ligt altijd op je boekenplankje. Op jou te wachten tot hij de controle mag overnemen.

En voor alle mannen die dit lezen: Yes, wij komen van Venus.

Reageer op artikel:
Waarom we af en toe zo verlangen naar de controle van Mr. Grey
Sluiten