Dating dilemma: waarom praatjes ab-so-luut geen gaatjes vullen

In dating dilemma’s vertelt Marie-Louise, een twentysomething chick uit Amsterdam over haar ervaringen in het dating circuit. Want dat daten niet meer het daten van vroeger is, dat mag duidelijk zijn. Geniet van deze heerlijke herkenbare hilarische en soms ietwat pijnlijke verhalen. Deze week: de man die eindeloze praatjes heeft op de app, maar dodelijk saai is in het echt.

Ken je dat? Zo’n gast waarmee je hele gesprekken hebt op WhatsApp, maar als je ‘m dan in het echt ziet heb je elkaar net zoveel te vertellen als een ongelukkig getrouwd stel in een restaurant. Vrij weinig dus.

Man, het lijkt wel een WhatsApp-verkering

Of jullie nou via via nummers hebben uitgewisseld, of juist via een dating app, de apper is er één waardoor je telefoon een nieuw ledemaat van je is geworden. Je blijft maar kijken, typen en als een imbeciel naar dat scherm lachen. Man, het lijkt wel een WhatsApp-verkering. Van ‘goeiemorgen sunshine’ tot ‘slaap lekker xx’, je staat met hem op en je gaat met hem naar bed. Met je mobiel dan hè, want eigenlijk ben je dus nog nooit met de man in kwestie in één ruimte geweest.

Mijn WhatsApp-verkering duurde zeker een half jaar. Via gezamenlijke vrienden raakten we aan de praat en ‘spraken’ elkaar een half jaar tijdens werk, op vakantie en over de nieuwe afleveringen van Game of Thrones. Ik stuurde zelfs bezwete sportschoolselfies naar ‘m. En toch bleef hij terug appen he? Ik vond het prachtig.

“Toen had er eigenlijk al een flinke alarmbel moeten gaan rinkelen, maar die negeerde ik voor het gemak even”

We woonden allebei aan de andere kant van het land, waren allebei behoorlijke schijterds en het bleef dus bij praatjes. “Ja, je kan nu in de trein stappen, dan haal ik je op van het station”, stuurde hij af en toe. ‘Ja bekijk het lekker’, dacht ik dan. Veel te eng.

Tot hij op een gegeven moment toevallig in Amsterdam was. We spraken af om ergens koffie te gaan drinken en zagen elkaar voor het eerst live. Gespreksstof hadden we wel, want we herhaalden gewoon wat we maandenlang naar elkaar hadden zitten sturen. Toen had er eigenlijk al een flinke alarmbel moeten gaan rinkelen, maar die negeerde ik voor het gemak even, want hij was stiekem best wel leuk. Er volgde zelfs een tweede date en dat gaf me goede moed, want zié je wel, we hadden elkaar écht wel wat te vertellen.

“Opeens wist hij zich blijkbaar niet meer zonder emoticons uit te drukken”

Bij mij thuis aten we pizza, dronken wijn, kletsten wat.. en daarna viel het stil. Het bleek dat we elkaar alles al wel verteld hadden en ineens was die vlotte apper dus eigenlijk een hele verlegen jongen. En dan zit er maar één ding op. Nou ja, achteraf gezien waren er vast meer opties geweest, maar bij gebrek aan gespreksonderwerpen gingen we maar zitten zoenen op de bank. Hij mocht door de glazen wijn niet meer naar huis rijden, dus besloten we maar naar mijn slaapkamer te verhuizen. Op mijn grapje ‘ik ga nog even de deur op slot doen, dus je kan nu nog weg’ kwam weinig tot geen respons. Hm. Ook al niet echt dezelfde humor dus.

Toen we in bed kropen deed de wijn daar gelukkig nog wel haar werk. Totdat hij zich blijkbaar ineens niet meer zonder emoticons uit wist te drukken, want ineens staakte hij alle handelingen. Ik kreeg een kus op m’n voorhoofd voor de moeite en hij nestelde zich lekker naast me neer. Ik lag beduusd met m’n ogen te knipperen.

De volgende dag heb ik nog een lekker ontbijtje voor hem gemaakt voor ik ‘m uitzwaaide. Later op de dag heb ik ‘m nog maar een bezwete sportschoolselfie gestuurd. Dat was blijkbaar het enige waar ik hem mee kon bekoren.

Reageer op artikel:
Dating dilemma: waarom praatjes ab-so-luut geen gaatjes vullen
Sluiten