Door deze 17 fases gaat iedereen die een scriptie schrijft

Momenten van euforie en momenten dat je door een hel gaat. Soms wil je je alleen nog maar verstoppen onder de dekens. Maar helaas, die #$*% scriptie schrijft zich niet vanzelf.

1. In het begin is alles nog leuk

Wow, je hebt écht een interessant onderwerp uitgekozen. Je hebt helemaal zin om er dingen over te lezen en mee aan de slag te gaan. En je droomt er zelfs over dat jouw conclusie zo fantastisch wordt dat je ermee in de krant komt. En dat je er vervolgens een boek over gaat schrijven. Of nou ja, dat je er in ieder geval een 9 mee scoort.

2. Het plan van aanpak houdt toch meer in dat je dacht

Je dacht even snel op papier te rammen hoe het het allemaal gaat onderzoeken en hoe je bij die fantastische conclusie komt. Maar het blijkt toch íets meer voeten in de aarde te hebben. Je moest eigenlijk al best veel literatuuronderzoek doen om je onderzoeksvraag te formuleren. Maar hé, je houdt jezelf voor dat zodra je dat plan eenmaal op orde hebt, de rest een makkie wordt.

3. Je begint met uitstellen

Het is ineens super lekker weer. Je vriendinnen vragen of je mee gaat wat drinken op een terrasje bij jullie in de buurt. Er is daar altijd zon en zij hebben al een zeer gewild tafeltje bemachtigd. Als je nu een wijntje drinkt, kun je vanavond nog even aan je scriptie werken. Denk je.

4. Ook je bijbaan vraagt ineens veel aandacht

Of beter gezegd: je hebt meer ‘vrije tijd’ en je voelt de hebzucht in je opborrelen. Als je nou gewoon twee dagen extra gaat werken, verdien je weer wat extra’s. Dan heb je nog genoeg tijd voor je scriptie én je hebt een zorg minder, namelijk of je nog wel geld hebt voor boodschappen en de huur.

5. Je docent vraagt hoe het gaat

En je raakt opeens in paniek. Die deadline begint nu toch wel een beetje dichtbij te komen. Je maakt een nieuwe planning om jezelf gerust te stellen. De rest van de dag ben je zo content en gerustgesteld met je nieuwe planning dat je jezelf trakteert op Netflix.

6. Je begint nu echt met schrijven

Best een lekker gevoel. Even wat vooruitgang boeken.

7. Je begint je onderwerp stom te vinden

En je beseft dat je nog écht heel veel moet doen. Waarom had je ook alweer alles zo lang uitgesteld?

8. Je besluit de voorkant vast te ontwerpen

Dan ben je óók ontzettend nuttig bezig. Je zoekt ook vast naar de mooiste doch goedkoopste manieren om je scriptie straks te laten inbinden.

9. En als je dan eindelijk denkt dat je het licht hebt gezien

En zelfs verbaasd bent over je eigen vindingrijkheid en de geweldige conclusie die je hebt getrokken, keurt je docent alles af. Of hij zegt ‘tactisch’ dat je hier en hier en daar en daar en daar nog even naar moet kijken. Zucht.

10. Verder is je begeleider chronisch onbereikbaar

Hebben docenten niet geleerd hun e-mail te bekijken? Waarom is hij zo verstrooid? En waarom lukt het je niet om een afspraak te maken? Snapt hij dan niet dat je zijn hulp nodig hebt? Nú. En dat het dringend is.

11. Je vermijdt vrolijke mensen die vertellen dat ze ‘allang klaar zijn’

Haat aan dat soort geordende mensen. Je blokkeert ze op Facebook en maakt een omweg als je ze in het echte leven tegenkomt.

12. Je vriendinnen – die al klaar zijn – nodigen je uit

Voor feestjes, terrasjes, barbecues, you name it en ze willen dat je erbij bent. Maar jij kunt niet, want je moet nu echt aan je scriptie werken. Je voelt je depressief. Je leven is over.

13. Je kunt de vraag ‘hoe gaat het met je scriptie?’ niet meer horen

Je weet dat mensen het goed bedoelen. En je weet dat je Tante Tinie gewoon niets anders weet om aan je te vragen als ze aan small talk wil doen. Maar toch.

14. Je begeleider – hij is ineens weer boven water – zegt dat hoofdstuk 7 echt weg kan

Je voelt je moe, labiel en gesloopt. En je doet heel erg je best om niet in huilen uit te barsten. Weet hij wel hoeveel werk er in hoofdstuk 7 zat?

15. Je fantaseert over het moment dat je scriptie echt af is

De dag dat je ‘m inlevert ga je helemaal los. Je denkt aan alle wijn, cocktails en tequila shots die je achterover gaat slaan. Je denkt aan dat je lekker op het strand gaat liggen. Eindelijk weer naar feestjes kunt. Je denkt aan de opluchting. De verschrikkelijk last die van je schouders gaat vallen.

16. Maar als je je scriptie eindelijk hebt ingeleverd, raak je nog meer gestrest

Want wat als je begeleider ineens alles afkeurt? En zegt dat je weer van voor af aan moet beginnen? Want als je niet op tijd klaar bent? Ben je dan nog een jaar niet afgestudeerd? Wat moet je dan met je leven?

17. En dan is het eindelijk klaar

Het cijfer kan je eigenlijk niet meer schelen. Het is een voldoende en je bent klaar. En eh, dat boek dat je wilde schrijven? Eh…

Reageer op artikel:
Door deze 17 fases gaat iedereen die een scriptie schrijft
Sluiten