Een open en eerlijke brief aan de ex die ik niet kan vergeten

Lotte

Tranen rollen langs mijn wang naar beneden terwijl ik dit schrijf. Ik ga namelijk toegeven dat ik mijn ex niet vergeten kan. Dat ik hem niet los kan laten. Dat hij het is die in mijn gedachtes zit als ik naar bed ga. Dat hij nog steeds degene is die ik wil bellen om te vertellen hoe het met me gaat. Dat hij nog steeds degene is die mijn hart heeft. Terwijl ik ongelooflijk graag zou willen dat dit niet zo was omdat hij het absoluut niet verdient.

Sinds het moment dat het definitief voorbij was tussen ons was ik sterk. Ik wist dat ik dit kon overleven. Dat ik jou kon overleven. Ik wist dat het beter was dat ik niet meer je lichaam zou aanraken. Dat ik niet meer door jou opgetild en meegesleurd zou worden. Dat het beter was als we onze eigen weg gingen.

Makkelijk loskomen was het niet. Je had me verslaafd gemaakt aan jou. Aan de manier waarop je me aanraakte. De manier waarop je met me omging. Ik hunkerde elke dag naar dat beetje liefde wat je me gaf. Ik streed als nooit tevoren om je aandacht. Ik zorgde dat ik hoe dan ook de vrouw was die jij wilde dat ik was. Alles om jou bij me te houden. Terwijl jij me zo weinig gaf. Maar dat beetje was al genoeg om als was in je handen te zijn.

Een onhoudbare situatie. Dat moment dat ik je verscheurd aankeek omdat ik op was. Omdat je me langzaam liet stikken. Ik kon gewoon niet meer ademen. Je greep was zo sterk. Zo strak. Zo allesomvattend. Ik kon niet meer op m’n benen staan. Ik wist niet meer hoe ik je moest overleven. En jij? Jij wilde me niet opvangen. Je wilde er niet voor mij zijn. Je durfde me geen lucht te geven en wilde me niet verwarmen met je hart.

Ik gooide mezelf opnieuw voor de leeuwen. Maar ze bleken zacht en lief.

En daarom gingen we ieder onze eigen kant op. Ik trots dat ik gekozen had voor mezelf. Jij, door naar de volgende. Het was zoals het was. Het deed pijn. Ongelooflijk veel pijn. Maar elke dag werd het beter. Elke dag was ik weer meer mezelf. Elke dag kon ik beter zonder jou. Ik genoot van dingen die ik in jouw tijd niet meer kon waarnemen. Ik genoot van de puurheid van de wereld en de oprechtheid van de liefde van de mensen om me heen.

Ik wist dat er ruimte zou komen voor een andere liefde. Ik wist niet hoe maar ik was vastberaden dat het me ging lukken. Ik gooide mezelf opnieuw voor de leeuwen. Maar ze bleken zacht en lief. Het tegenovergestelde van wat jij was. Er waren dan ook dagen dat ik niet aan je dacht. Dat je echt volledig uit mijn systeem was. Maar op dat moment, kwam je altijd keihard terug.

Het verlangen dat vanuit het allerdiepste donkerste plekje van mijn ziel leek te komen

Jij weet altijd een weg naar binnen te vinden. Het lijkt wel alsof iedere keer als ik je kwijt ben en opgelucht adem kan halen, jij mijn gedachtes overneemt. Alsof je met een naald dwars in mijn hart en hoofd prikt om me te laten voelen dat de pijn nog levend is. Dat ik nooit helemaal weg zou kunnen rennen. Dat je me nooit helemaal zou laten gaan.

Ik verlang nog steeds naar je. Naar je woorden die op mijn telefoon verschenen. Naar de onvoorspelbaarheid van de tijd dat ik met je samen was. Naar de manier waarop mijn lichaam op jou reageerde. Naar het verlangen dat vanuit het allerdiepste donkerste plekje van mijn ziel leek te komen. Naar de manier waarop je me naar een onevenaarbare hoogte kon brengen en me daar kon houden.

Maar ik mis je zo

Ik mis het gevoel dat je me vasthield en me mijn adem ontnam. Ik mis het gevoel dat ik verslaafd was aan alles wat verkeerd was. Ik mis het hoe je me liet strijden naar jouw liefde die je eigenlijk niet had. Ik mis het hoe je me altijd alles gaf maar tegelijkertijd een gitzwart gat graafde.

Ik vind het fijn als ik soms ‘s nachts wakker word en jij in mijn gedachtes bent. Dan hou ik je even vast. Dan ben je weer even dichtbij me. Ik weet dat ik moet loslaten maar ik mis je zo. Met het diepste van mijn ziel. Met alles wat ik heb in mijn hart. Voor altijd en eeuwig.

Altijd de jouwe,

Heb jij een man ontmoet die niet voor jou durfde te kiezen? Dan wil je vast deze open een eerlijke brief lezen.