Het verhaal achter het litteken: ‘Ik zorg altijd dat mijn haar valt over de plek waar eerst moedervlekken zaten’

Je kunt je schamen voor je littekens, je kunt er trots op zijn of om lachen. Maar achter ieder blijvend teken van wat ooit een verwonding was, zit een verhaal. Vandaag vertelt Stephanie haar verhaal over haar rug.

Stephanie heeft vier littekens op haar rug, waarvan één grote. Op die plek zaten vroeger moedervlekken. Stephanie: ’Als mensen horen dat het moedervlekken waren, krijg ik vaak een opmerking dat ik me niet aan moet stellen. Maar de huid op je rug is ontzettend strak en de moedervlekken waren echt groot en diep.’

De moedervlekken groeiden

Al van kinds af aan werden de moedervlekken van Stephanie nauwlettend in de gaten gehouden. Elk jaar bracht ze een bezoek aan de arts. Ook kreeg ze een soort vloeipapier mee, wat haar moeder op haar rug legde en waarop ze dan de moedervlekken kon tekenen. Zo kun je goed in de gaten houden of de plekjes groeien.

En ja. Ze groeiden. En ze werden steeds groter. Het advies van het ziekenhuis was duidelijk: weghalen.

‘Of mijn vriend even wilde meekijken hoe de dokter de wonden ging hechten voor het geval de huisarts de techniek niet kende’

De operatie was een vreemde ervaring, herinnert Stephanie zich. Haar vriendje ging mee naar binnen, haar vader – als de dood voor bloed – bleef in de wachtkamer. ’De arts pakte een enorme naald en die pompte hij als het ware diep in mijn rug. Het deed verschrikkelijk veel pijn. Daarna kwam er een fonteintje van bloed, het spoot eruit,’ vertelt ze. Ze hoorde de dokters grapjes maken met elkaar en ze dacht ‘concentreer je nou maar gewoon’.

Maar het allerabsurdst, kwam nog. ’De plastische chirurg zei tegen mijn vriend dat hij even moest meekijken naar hoe hij de wonden op mijn rug ging hechten. Want hij had een speciale techniek, om zo het mooiste litteken te krijgen, en dat zou de huisarts die de hechtingen ging verwijderen, vast niet kennen.’

‘Ik trek nooit een jurk met een lage rug aan’

Na de operatie kon Stephanie een maand nauwelijks slapen, omdat ze niet op haar rug mocht liggen. Bewegen ging alleen als een robot.

In het begin was ze veel bezig met haar littekens. En hoewel ze er nu niet meer constant van bewust is, heeft ze er nog steeds spijt van dat ze haar moedervlekken heeft laten weghalen. ’Ik zie het natuurlijk zelf niet, want het zit op mijn rug,’ zegt Stephanie. ’Maar ik zou nooit een jurk met een open rug aantrekken. En ik zorg er ook voor dat mijn haar er overheen hangt, als ik een bikini draag bijvoorbeeld. Ik zeg ook altijd dat ik mijn haar daarom nooit afknip.’

Relativeren

Haar vriendinnen zeggen dat het wel meevalt met haar rug. Maar Stephanie gelooft het niet. ’Anders zouden vreemde mensen toch niet vragen wat het voor plekken zijn? Je ziet echt een groot verschil. De huid is veel gladder, er zitten geen haartjes op. De hele textuur is anders dan de rest van mijn huid. Alsof er een hap uit mijn rug is genomen.’

Soms jeuken de littekens. Dan vraagt ze haar vriend om te krabben, want ze kan er zelf niet bij. ‘En dan krabt hij expres op een andere plek, om mij een beetje te pesten,’ lacht ze.

De littekens geven een dubbel gevoel. ’Mijn huisgenoot heeft een zware heupoperatie gehad. Ik weet wel dat dit daar niet mee te vergelijken is. En ik weet dat het kanker had kunnen worden als de moedervlekken niet waren weggehaald. Maar de dokters hadden gezegd dat het minder zichtbaar zou zijn. Als ik het had geweten, dat het zo zou worden, had ik het anders gedaan.’

[one_half][/one_half]
[one_half_last] Stephanies littekens op haar rug, doordat ze haar moedervlekken heeft laten weghalen.

Heb jij ook een litteken waarover je wilt vertellen op Beautify.nl? Mail dan naar [email protected]
[/one_half_last]

LEES OOK: Het verhaal achter het litteken: ‘Ik sneed mezelf jarenlang met een mes’

Reageer op artikel:
Het verhaal achter het litteken: ‘Ik zorg altijd dat mijn haar valt over de plek waar eerst moedervlekken zaten’
Sluiten