Laura werd vroeger gepest: ‘Dat heeft tot op de dag van vandaag invloed op mijn leven’

Nadat Laura met haar familie van Zoetermeer naar het oosten van Nederland verhuisde, veranderde ze binnen no time van een extravert meisje dat overal aan mee deed, in een stille muis. Ineens werd ze gepest en dat heeft tot de dag van vandaag nog invloed op haar leven. Vandaag vertelt ze haar verhaal.

’Als kind sta je natuurlijk niet te springen om te verhuizen, maar toch leek het me leuk. We zouden groter gaan wonen, met meer natuur, op een soort boerderij. Ik zou een paard krijgen bij ons huis. Het klonk allemaal als een klein paradijsje,’ vertelt Laura over de verhuizing van Zoetermeer naar het oosten van het land. Ze was toen een jaar of acht.

Maar wat een sprookje had moeten worden, werd een nachtmerrie. De kinderen in haar klas vonden haar maar raar. Ze deden haar accent na. Laura werd altijd buitengesloten. Mocht op sommige plekken niet gaan zitten. En als ze iets aanraakte in de klas, riepen de anderen: ’Iel, wat vies.’ . En dan ontweken ze dat object alsof ze spontaan besmet zouden worden met lepra. 

‘Ik kon alleen nog maar huilen, huilen, huilen. Iedereen op school geloofde dat ik een relatie had met een oude vent. Of ze lachten me uit’

Na de basisschool hoopte Laura opnieuw te beginnen. Maar in de brugklas zaten nagenoeg dezelfde leerlingen die haar al zo lang hadden gepest. Het uur dat ze naar school moest fietsen, was ze altijd alleen. Of ze fietste wel mee in de groep, maar dan fietste er niemand naast haar. 

Pesten via een nep-account

Het ergste was toen haar klasgenoten een nep-account op haar naam hadden aangemaakt op Partyflock. Daarop stond dat ze een relatie had met een man van zestig. 

’Toen ik daar achter kwam kon ik alleen nog maar huilen, huilen, huilen. Iedereen op school geloofde dat ik een relatie had met een oude vent. En de mensen die wisten dat het niet waar was, lachten me uit.’  

Ze liet het profiel aan haar ouders zien en zei dat ze wist wie het had gedaan. Ook ging ze met het verhaal naar de therapeut op school. De dader werd erbij gehaald en hij bekende schuld, maar daarna veranderde er weinig. 

’Eigenlijk werd het alleen maar erger. De pesters zeiden ‘dan ga je toch lekker naar de leraar’. Ik ging in therapie en moest er over praten, maar hoe meer ik erover sprak, hoe erger het werd,’ vertelt Laura.

Nog altijd onzeker

Uiteindelijk stopte het pesten, toen ze naar een nieuwe school ging. Ze ontmoette Zoë, waar ze al snel goed bevriend mee raakte. Ze is nog steeds een van Laura’s beste vriendinnen.

Maar echt zichzelf zijn bleef moeilijk, voor Laura. Het pesten heeft na al die jaren nog steeds invloed op haar leven. Ze is er vooral heel onzeker van geworden. En dit is de eerste keer dat ze echt haar verhaal vertelt.  

Ooit was Laura een extravert meisje, maar door het pesten was daar weinig meer van overgebleven. ’Ik was spontaan, prettig gestoord, haha. Ik stond graag op een podium, te zingen bijvoorbeeld. Maar door het pesten had ik totaal mijn zelfvertrouwen verloren. Ik durfde mezelf niet te zijn.’

Laura werd extreem onzeker. Over haar uiterlijk, over hoe ze was als persoon, of mensen wel echt graag met haar omgingen of dat ze haar in de maling gingen nemen. Zoals vroeger als kinderen dan vroegen of ze wilde spelen en vervolgens zeiden: ’ik niet met jou’

’Door het pesten ben ik zo onzeker geworden dat ik nog nooit een serieuze relatie heb gehad’

Nieuwe mensen leren kennen vindt ze lastig. Maar nog lastiger is het als mensen dichtbij komen. Ze is altijd bang dat ze weer weggaan. Dat als ze haar écht leren kennen, ze haar toch niet leuk vinden en weggaan. Ze is altijd bangig. Veel vriendinnen heeft ze dan ook nog steeds niet.  

Invloed op relaties

Ook in de liefde heeft het pesten nog steeds zijn weerslag. ’Ik heb nog nooit een serieuze relatie gehad, waar ik dan ook weer onzeker van word, want waarom wil niemand voor mij kiezen?’ vertelt Laura.

Ze vindt het moeilijk om toe te geven dat ze iemand leuk vindt. ’Als iemand vraagt of we zullen daten ben ik al bang om afgewezen te worden. Soms heb ik wel een leuke date, maar dan wordt het op een of andere manier toch niets. Dan denk ik: wat heb ik verkeerd gedaan? Of dan blijkt dat hij ondertussen ook met andere meiden af sprak. Daar word je natuurlijk ook niet zelfverzekerder van.’ 

‘Een aantal jaar geleden zag ik de pesters weer. Ze moesten huilen voor mijn neus.’

Steeds beter

Inmiddels is Laura verhuisd naar Amsterdam, waar ze helemaal opnieuw kon beginnen. En waar ze leert om steeds meer zichzelf te zijn. ‘Het gaat nu ik in Amsterdam woon echt beter met mij. Het heeft tijd nodig om zelfverzekerder te worden. En het kost me tijd om mensen te vertrouwen. Ik heb nog steeds niet zo veel vrienden, maar ik begin mezelf steeds meer open te stellen naar mensen en langzamerhand een grotere vriendenkring op te bouwen.

Ondanks alles sta ik positief in het leven. En ik sta ook weer vaker op het podium. Als ik dat doe vergeet ik alles om mij heen en kan ik echt mijzelf zijn.

Een aantal jaar geleden zag ik de pesters weer. Ze hebben toen hun excuses aangeboden. Dat waardeer ik heel erg. Ze moesten huilen voor mijn neus. Ik respecteer het dat ze hun fouten hebben toegegeven. Het gaat steeds beter, al blijft het lastig om ermee om te gaan.’

[one_half][/one_half][one_half_last][/one_half_last]

Beautify is altijd op zoek naar verhalen. Wil jij je verhaal vertellen? Mail dan naar [email protected]

Vond je dit artikel leuk? Dan wil je dit misschien ook lezen: Op de biechtstoel: ‘Ik ben vreemdgegaan met mijn oude Aardrijkskunde leraar’