Leanne heeft misofonie: ‘Als ik iemand hoor eten krijg ik gevoelens van woede en walging’

Veel mensen vinden het vervelend als iemand in hun buurt smakt of kakende chips eet. Maar bij Leanne (24) is het meer dan alleen ergernis wat ze voelt. Ze heeft misofonie, wat betekent dat ze sommige geluiden écht niet kan verdragen. Ze vertelt hoe het is om te leven met deze onbegrepen aandoening. ’Als iemand in de trein een appel eet, ga ik ergens anders zitten.’

Het lijken doodnormale dingen in het leven: filmavondjes met toastjes en chips, etentjes buiten de deur, een borrel in een café, een verjaardag, of een ritje maken in de bus of trein. Maar voor Leanne is het anders. Toastjes eten in haar buurt is ondenkbaar. En je weet maar nooit of er iemand naast je komt zitten in de bus die ineens wat gaat eten.

‘Als ik iemand hoor eten voel ik walging en woede’

Leanne heeft namelijk misofonie. Dat is een hersenaandoening waarbij specifieke geluiden extreme gevoelens van woede, walging en haat oproepen. Leanne heeft het vooral bij eetgeluiden, maar je kunt het ook hebben bij bijvoorbeeld typen of het geluid van voetstappen.

Woede aan tafel

De eerste keer dat ze overspoeld werd door die gevoelens kan ze zich nog herinneren. ‘Het was rond mijn elfde, twaalfde jaar. We zaten met het gezin aan tafel en mijn vader maakte veel geluid tijdens het eten. We kregen er ruzie over. Vanaf toen wilde ik tijdens het eten oordopjes in. Of ik wilde weglopen als ik het echt niet meer aankon. Maar mijn ouders begrepen het niet en wilden dat ik bleef zitten. Zonder oordoppen.

Thuis was er weinig begrip. Mijn familie zei ‘wij vinden het ook irritant, maar jij reageert wel heel overdreven.’ Ze snapten niet dat het bij mij anders was. Dat die geluiden heel heftige gevoelens oproepen bij mij.’

Situaties vermijden

Het duurde nog zo’n acht jaar voor ze er achter kwam wat ze precies had. Omdat het steeds erger werd en Leanne zich onbegrepen voelde, besloot ze op onderzoek uit te gaan. Online kwam ze informatie tegen over misofonie en ze verslond allerlei wetenschappelijke artikelen over de aandoening.

‘Ik was zo opgelucht,’ zegt ze. ’Ik was helemaal aan mezelf gaan twijfelen. Dacht, misschien stel ik me ook wel aan. Maar toen kwam ik erachter dat meer mensen deze gevoelens hebben bij geluiden en dat luchtte ontzettend op. Ik kon er niets aan doen.’

‘Ik ga nooit naar de bioscoop. Door de geluiden van popcorn en nacho’s krijg ik niets van de film mee’

Dat Leanne wist wat misofonie was, zorgde gelukkig voor meer begrip in haar omgeving. Maar dat betekent niet haar problemen zijn verdwenen. Sterker nog, misofonie heeft veel invloed op haar leven.

‘Als iemand in mijn omgeving eetgeluiden maakt, of zelfs al met een zak chips kraakt, krijg ik emoties als walging en intense woede. Daarom vermijd ik sommige dingen. Ik ga bijvoorbeeld nooit naar de bioscoop. Door alle geluiden van popcorn en nacho’s kan ik me namelijk totaal niet op de film concentreren.

Uit eten gaan doe ik heel af en toe, maar dat kost me veel energie. Het scheelt gelukkig dat het in restaurants sowieso al rumoerig is door muziek en pratende mensen, dan hoor ik de eetgeluiden minder goed. Hetzelfde geldt voor op een terrasje zitten als het mooi weer is.

‘Een ritje in de bus geeft heel veel spanning. Je weet nooit of iemand naast je iets gaat eten’


In de trein probeer ik in de stilte coupé te gaan zitten en dan luister ik naar muziek. Maar als iemand een appel eet, hoor ik dat toch en dan ga ik weg. Het roept zulke heftige gevoelens op dat ik niet kan blijven zitten. In de bus weet ik ook nooit wie er naast me gaat zitten en of hij of zij gaat eten. Dat geeft veel spanning.’

Nog iets wat voor Leanne heel moeilijk is: verjaardagen. Er zijn immers altijd hapjes. Ze zondert zich dan vaak af, omdat ze bang is dat haar gesprekspartner ineens een graai uit een schaal chips doet of zich te goed doet aan nootjes. ‘Dan wil ik het liefst weglopen, maar dan ben ik weer bang dat ik een verkeerd signaal geef. Dat ik het gesprek niet interessant vind bijvoorbeeld.’

Het risico is dat Leanne zoveel situaties gaat mijden dat ze nauwelijks nog ergens komt. Dat lijkt extreem, maar voor haar scriptie over misofonie – ze studeert toegepaste psychologie – heeft ze mensen gesproken die door de aandoening in een isolement terecht zijn gekomen. Door moeilijke situaties niet helemaal uit de weg te gaan en niet altijd naar muziek te luisteren als mensen in haar omgeving eten, hoopt ze dat de aandoening niet erger wordt.

Geen toastjes voor Leanne’s vriend

Sinds twee jaar heeft Leanne een vriend, die gelukkig vaak rekening met haar houdt. Als ze een filmavond hebben, eet hij geen toastjes en andere krakende hapjes, maar stokbrood en kaasblokjes. En Leanne zet op haar beurt de tv wat harder, zodat ze minder last heeft van hem. Als hij een tosti eet, begrijpt hij dat ze even wegloopt.

Toch heeft de misofonie wel invloed op hun relatie. Soms voelt Leanne zich schuldig dat haar lover altijd rekening met haar moet houden. En soms geeft ze hem toch een blik of een snauw als hij te veel geluid produceert.

Haar vriend heeft op zijn beurt ook wel momenten dat hij het even niet meer kan opbrengen om voorzichtig te eten. Leanne: ‘Hij heeft gelukkig heel veel begrip, maar soms zorgt het wel voor ruzies en irritaties.’

Misofonie is geen aanstelleritis

Een ‘genezing’ voor misofonie bestaat niet. Sterker nog, in Nederland is er maar één behandeling en die is in het AMC in Amsterdam.

‘Ik ken iemand met misofonie die met een asbak de tv heeft ingegooid’

’Omdat ik in Apeldoorn woon en momenteel aan het afstuderen ben, heb ik me nog niet aangemeld voor deze behandeling. Ik ben in ieder geval al blij dat ik niet heel erg de controle over mezelf verlies als iemand eet. Ik ken iemand die een keer met een asbak de tv heeft ingegooid, maar dat heb ik gelukkig niet.’

Hoe ze de toekomst ziet? ‘Eerst een master psychologie doen en dan hopelijk een baan vinden. Op een kantoor zitten is lastig, maar ik hoop dat het me gaat lukken. En verder is het mijn missie om misofonie meer bekendheid te geven. Zodat mensen het niet afdoen als aanstelleritis en dat iedereen met deze aandoening zich meer begrepen voelt.’

Beautify is in contact gekomen met Leanne via Vereniging Misofonie. Wil je meer weten over misofonie of denk je dat je hier mee te maken hebt, neem dan een kijkje op hun website.

Heb je zelf iets meegemaakt en wil je erover vertellen op Beautify.nl? Stuur ons dan even een mailtje via [email protected], want wij zijn altijd op zoek naar bijzondere verhalen.

Alvast sorry voor dit artikel: Brrr! 16 geluiden waar je onmiddellijk rillingen van krijgt