Liefde overwint alles: ‘We moesten uit Syrië vluchten om samen veilig te zijn’

Yasmine Esser 1 apr 2018 Love

Het was op een mooie, gezellige dag in Aleppo toen Agnar en Abdulkader elkaar voor het eerst zagen. Liefde op het eerste gezicht en een maand later werd een verlovingsfeest georganiseerd. Dit was in 2004. Van de oorlog die een aantal jaar later zou beginnen in Syrië, waardoor miljoenen mensen zouden vluchten en naar schatting tussen de 270.000 en 370.000 mensen in vijf jaar tijd zouden omkomen, had niemand nog een idee.

De families van Agnar en Abdulkader gingen regelmatig bij elkaar op bezoek. Zo kwam het dat Agnar en Abdulkader elkaar ontmoetten. Agnar weet het nog goed. Het was bij haar familie thuis in Aleppo. Zij was achttien, hij tweeëntwintig jaar oud. ’Ik denk dat hij een mooi meisje zag. En ik dacht: wat is hij een gentlemen. Ik vond Abdulkader direct heel leuk.’

Abdulkaders moeder vond Agnar ook leuk en geschikt als vrouw voor haar zoon. Dat is heel belangrijk in Syrië. Zo kwam het dat er een maand nadat de geliefden elkaar voor het eerst zagen al een verlovingsfeest werd geregeld. Dit was op 26 november 2004.

‘Het afscheid was moeilijk, want ik wist niet of ik mijn man ooit weer terug zou zien’

Voor het feest kwam Abdulkader al elke dag langs. Dan maakten ze een wandeling door de stad en praatten ze. De eerste kus was niet tijdens één van deze wandelingen, maar tijdens het verlovingsfeest. Als je in Syrië wilt trouwen, moet de man zorgen voor een groot feest en een kostbaar cadeau voor zijn toekomstige vrouw. Adbulkader kocht voor Agnar een armband en een ketting van goud. ’Ons verlovingsfeest was heel mooi, in een grote zaal,’ zegt Agnar.

Abdulkader vluchtte eerst

In de jaren daarop voltooide Abdulkader zijn studie Rechten en begon hij te werken als advocaat. Agnar studeerde Aardrijkskunde aan de Universiteit van Aleppo. Daarna ging ze lesgeven op een school. Agnar en Abdulkader kregen twee dochters.

Toen begon de oorlog. Er vielen bommen op de school waar Agnar lesgaf. Hun kinderen konden ook niet meer naar school, omdat er nog meer bommen vielen. Ze wisten het allebei: ze moesten weg, weg uit Syrië. Niet alleen voor hun eigen veiligheid, maar ook voor de toekomst van hun dochters.

Abdulkader ging eerst. De oorlog was toen zeer hevig en voor Abdulkader werd de situatie steeds moeilijker, omdat hij als advocaat werkte. Het moment van afscheid nemen was erg zwaar. Agnar vertelt: ’Dit was een heel moeilijk moment. Mijn dochters en ik wisten niet of we hem ooit weer terug zouden zien.’

‘Ik moest mijn land en mijn familie achterlaten’

Agnar ging met haar kinderen naar familie. Het contact met Abdulkader verliep erg moeizaam. Slechts af en toe was het mogelijk om te bellen. Toen hij in Nederland was aangekomen ging het gelukkig makkelijker om elkaar te spreken. Iedere dag spraken ze elkaar via WhatsApp en Skype.

Een half jaar lang was dit de situatie. Daarna konden Agnar en de kinderen Abdulkader achterna reizen. ’Dat ik mijn land, waar ik ben opgegroeid en mijn familie moest achterlaten, in de wetenschap dat ik ze waarschijnlijk nooit meer terug zou zien was heel moeilijk,’ zegt Agnar. Ook zegt ze: ’Maar ik ging natuurlijk naar mijn man, waar ik veel van houd.’

Sterk blijven

Haar reis viel mee, zegt ze. Ze ging met haar dochters naar Turkije, waar ze een visum regelde. Daarna vluchtte ze samen met haar kinderen naar Nederland. Ze kwam aan in Nederland in op 10 april 2014.

Ook in Nederland was het niet altijd makkelijk voor Agnar en Abdulkader. Ze kenden de taal niet, Nederlandse mensen zijn erg direct, dat waren ze niet gewend. Ook is de cultuur heel anders dan in Syrië. ’Nu is het gelukkig makkelijker geworden, want we hebben meer contact met Nederlanders. Ook hebben we een nieuwe familie, mama Sineke en papa Jan, wij houden heel veel van hen.’

Agnar en Abdulkader zien een toekomst voor zich in Nederland. Ze hebben een verblijfsvergunning en mogen vijf jaar blijven. Agnar wil graag haar master Aardrijkskunde halen zodat ze in de toekomst haar beroep weer kan uitoefenen in Nederland. Haar man wil graag zijn master Rechten halen, zodat hij ook weer als advocaat aan de slag kan gaan. Momenteel zijn ze bezig de Nederlandse taal te leren aan de Universiteit in Groningen. Over een paar maanden, in mei, hopen ze staatsexamen te doen. ’Dit betekent nog heel hard werken voor mij en mijn man.’

Ze houden zich sterk. Ze praten veel samen over hun problemen, maar vinden het belangrijk om positief te blijven. ’Ook voor onze kinderen vinden wij het belangrijk, we willen hen laten opgroeien in een land zonder oorlog. Daarom proberen we problemen die zich voordoen zo goed mogelijk op te lossen. Onze liefde voor elkaar en voor onze kinderen heeft ervoor gezorgd dat wij onder de zeer moeilijke omstandigheden en heimwee naar ons land en onze familie, bij elkaar zijn gebleven.’

Wij bij Beautify zijn altijd op zoek naar de mooiste en meest ontroerende liefdesverhalen. Heb jij ook zo’n liefdesverhaal en wil je die graag met ons delen? Mail dan naar: [email protected]
Beautify is in contact gekomen met Agnar via Vluchtelingenwerk Nederland, een organisatie die de belangen behartigt van vluchtelingen en asielzoekers in Nederland, vanaf het moment van binnenkomst tot en met de integratie in de Nederlandse samenleving.

LEES OOK: Liefde overwint alles: ‘Mijn vriend zit al vier jaar in de gevangenis’

Reageer op artikel:
Liefde overwint alles: ‘We moesten uit Syrië vluchten om samen veilig te zijn’
Sluiten