15 x herkenbaar als je ongelooflijk ongemakkelijk wordt van baby’s

Baby’s zijn schattige wezentjes. Met hun bolle wangen en blije gezichtje. Tenminste, dat vinden een heleboel mensen. Zodra er een baby in de buurt is, gedragen die mensen zich ineens volstrekt anders. Er wordt ‘oh’ en ‘ah’ geroepen en in brabbeltaal gepraat. Maar het kan ook dat je ongemakkelijk wordt van baby’s. Dan zul je deze dingen ongetwijfeld herkennen.

  1. Als je op kraamvisite gaat of op een ander moment met een baby in aanraking komt van iemand die je kent, hoop je maar één ding, dat je hem of haar niet hoeft vast te houden
  2. Want dat vind je maar ingewikkeld. Straks valt het hoofdje. En wat als het kindje gaat huilen?
  3. Als je een koortslip hebt of verkouden bent op dat moment, ben je stiekem blij, want nu heb je een geldige reden om het kindje niet vast te houden
  4. De moeders lijken namelijk nooit te kunnen begrijpen dat je gewoon geen zin hebt om de baby vast te houden en dat snap jij dan weer niet
  5. Als een collega haar baby komt showen op jullie werk, weet je niet wat je moet doen. Eropaf gaan? Van een afstandje kun je het ook prima aanschouwen. Maar dat is misschien weer onbeleefd om te doen? Lastig
  6. Terwijl je collega’s enthousiast op het nieuwe mensje afrennen, voel jij, nou ja, gewoon niets
  7. De rest gilt: ’wat is ‘ie toch schattig wauw’, maar jij vindt de gemiddelde kat of puppy echt vele malen aandoenlijker. Want geef eerlijk toe, de meeste baby’s zijn helemaal niet zo knap
  8. Van mensen die in brabbeltaal tegen baby’s praten, gaan je nekharen overeind staan. Doe gewoon normaal, please
  9. En als baby’s zelf beginnen te brabbelen denk je alleen maar: eh, wat zeg je?
  10. Het zou nooit in je opkomen om de baby spontaan te gaan knuffelen. Gepaste afstand is meer is iets voor jou
  11. Als anderen het hebben over kriebels die ze krijgen van baby’s en dat hun eierstokken rammelen, vraag jij je af waar zij het in vredesnaam over hebben
  12. In de buurt van een baby weet je ineens niet meer wat je met jezelf aan moet. Je voelt je opgelaten. Je zit jezelf letterlijk in de weg en het ongemakkelijke gevoel is onbeschrijflijk
  13. Je vraagt je af of je een moedergen mist. Zou je niet automatisch enthousiast moeten worden van baby’s? Of zou dit gevoel ooit in je leven nog komen?
  14. Het ergst is misschien nog wel als een baby gaat kwijlen. Gatver. Mama van de baby, waarom veeg je het niet weg?
  15. Zodra een baby jou aankijkt begint hij of zij vaak spontaan te huilen. Dat helpt natuurlijk ook niet echt in het hele proces

Je hoopt dat het waar is wat mensen zeggen, dat als je zelf een baby krijgt, alles anders is. Dat je onmiddellijk van je mini-me houdt en weet wat je moet doen. Je hoopt maar dat dat waar is…

Volgens dit artikel hoef je je in ieder geval geen zorgen te maken.