Real life: Mooi rood is niet lelijk

Lotte Nijborg 23 sep 2014 Life

Iedere week brengen wij jullie een real life story om geïnspireerd door te raken. Iedereen heeft wel moeilijke dingen in het leven meegemaakt en het beste wat je er mee kan doen is er van leren. Deze week vertelt model Deborah over haar haat-liefdeverhouding met haar rode haar.

Foto: Deborah by Ellen van Bennekom

Stempel

Redheads zullen het wel herkennen. Noem jezelf strawberry blonde, ginger of vuurtoren. Hoe dan ook, rood haar geeft je een stempel dat je de rest van je leven draagt. Tenzij je een make-over doet en daarna verhuist. Een nieuwe start, als onopvallend muurbloempje, één met de rest. Daar heb je overigens wel discipline voor nodig. Want totdat je grijs wordt, zal je uitgroei altijd tweewekelijks je ware identiteit verklappen. Een hoog kappersbudget of doe-het-zelf-skills zijn dus een must have.

3 maal 3 is..

Deze gedachte werkte me op mijn vijftiende enorm op de zenuwen. Tjokvol met hormonen had ik er mijn project van gemaakt om volwassen te worden. Een mooie, wijze volwassene met een schone lei. Mijn hele leven was ik een bewuste drager van mijn rode coupe geweest. Los van het feit dat ik op de basisschool één van de enige roodharigen was, was ik ook nog fanatiek Pipi Langkous fan. Dat was ik 24/7, dus ging ik zelfs verkleed naar school. En ja, dat ijzerdraad in mijn vlechtjes vergezeld met een pipi-outift en (pluche)schouderaap, maakte mijn haarkleur natuurlijk niet minder opvallend. Rood haar hoorde bij mijn kindertijd, en daar moest ik vanaf.

Penelope Cruz uit een potje

Het project der volwassenheid begon met inspiratie opdoen. Welke vrouwen belichaamden dat wat ik zocht? Al snel kwam ik uit bij Hollywoods’ schoonheden. Vooral Angelina Jolie, Eva Mendes en Penelope Cruz kregen veel Google hits op mijn computer. Uren kon ik hun kapsels, makeup en postuur bestuderen. Deze celebs zagen er zo sensueel uit met hun fluwelen hazelnootkleurige lokken en olijfkleurige huidjes. Dat donkere gen. Dat moést de key tot schoonheid zijn. Rood haar, sproetjes en een lichte huid stonden daar haaks op.

Mijn ‘ontrooiings’-plan werd een feit.

Bij de drogist scoorde ik mijn eerste pakje haarverf. ‘Hazelbrown’ stond erop, het merk ben ik vergeten. Na een uitgebreide “Nee! Jouw haar is juist zo mooi rood! Doe het niet, doe het n-i-e-t”, kreeg ik mijn vriendinnen toch zo ver om die verpakking tot op de laatste naar amonia stinkende druppel leeg te knijpen op mijn hoofd. Het resultaat? Grappig genoeg om ‘spook’ genoemd te worden door voorbijgangers. Maar ook daar had de drogist een oplossing voor. Die kwam in een minstens zo bruine verpakking, van Nivea, L’Oréal en uiteindelijk Christian Dior. Fake tan en ik kregen een haat-liefdeverhouding. Liefde als men door mijn kleurtje naar mijn nationaliteit vroeg. Haat door winteroutfits op zomerdagen zodra het bruin ging bladderen. Liefde omdat ik tijdens de droogtijd een uur poedelnaakt boven rondhing terwijl ik MTV keek, en daardoor alle hits uit mijn hoofd kende. Haat omdat mijn hele verjaardagsjackpot eraan opging.

As told by Ginger

Maar met bruin in huid en haar was ik er nog niet. Mijn overige huiswerk vond plaats voor de spiegel, na bijvoorbeeld een “Eva Mendes inspired make-uplook” tutorial op Youtube gezien te hebben. Het kopiëren van die looks ging best goed. Zo goed, dat de zus van een van mijn vriendinnetjes tijdens een logeerpartij riep: “Zie jij er zo uit zonder make-up? Waarom doe je er alles aan om niet op jezelf te lijken!?” Auw. Dat zette me aan het denken. Wie is Deborah? Een meisje met rood haar, een porseleinen huidje en sproetjes. Wat ik ook deed, na het douchen kwam die Deborah altijd weer tevoorschijn.

Ik opende mijn ogen voor de schoonheid van het ginger gen en begon ervan te houden

Blij toe, want juist dát gen levert mij nu toffe jobs als fulltime model. Die waren als slap aftreksel van Penelope mooi aan mij voorbij gecruised.
Achja, (As told by) Ginger zei het al: ‘Sommigen zeggen, het gras lijkt veel groener aan de overkant.’ Toen ze ging kijken om het gras te vergelijken leek het groener, ‘maar dat was het dus niet!’

Reageer op artikel:
Real life: Mooi rood is niet lelijk
Sluiten