Real life: Wanneer acne de overhand neemt in je leven

Lotte

Iedere week brengen wij jullie een real life story om geïnspireerd door te raken. Iedereen heeft wel moeilijke dingen in het leven meegemaakt en het beste wat je er mee kan doen is er van leren. Deze week vertelt Naomi haar verhaal over haar jarenlange struggle met hevige acne.

Het hele drama begon bij mij al op de basisschool. Een plek waar kinderen (en verbazingwekkend genoeg ook volwassenen) geen blad voor de mond nemen als ze iets zien wat hun verbaasd of niet aanstaat. Ik kwam rond mijn 11e al in de pubertijd en moest dus naast ongesteld worden en het krijgen van borsten (dat was dan weer wel interessant onder de jongetjes), ook gaan dealen met acne. Maar wat weet je van acne als je 11 bent? Werkelijk niks. In eerste instantie deed het me niet zoveel, totdat de pesterijtjes hier en daar aan bod kwamen en ik me ineens bewust werd van het feit dat ik me misschien moest schamen voor mijn acne.

Pukkeltjes ontdekken

Ik vergeet nooit meer het moment waarop ik op een avond twee pukkeltjes ontdekte. Ik raakte zo in paniek dat ik Clearasil op de plekjes smeerde en het liet inwerken over de nacht. De volgende dag waren de plekjes (die ik rijkelijk had besmeerd) grote rode pussende vlekken geworden. Ik barste in tranen uit. Ze hadden toch juist weg moeten gaan met dit spul? Desalniettemin moest ik gewoon naar school. Wij moesten altijd naar het midden van de klas komen voor de rekenles en het moment dat mijn juffrouw door de klas riep: ‘Naomi, haal die haren weg voor je hoofd, iedereen weet toch wel dat je puisten hebt’, ging bij mij door merg en been. Dat was het moment waarop mijn zelfvertrouwen mij compleet verliet, en dat terwijl je pubertijd al zo’n moeilijke periode is om jezelf te ontdekken.

De middelbare school hel

De middelbare school begon als een absolute hel voor mij. Aangezien ik ongeveer het enige meisje was met al een leuke cupmaat op mijn 12e en verder wel een aardig figuur en gezichtje had, stond ik al snel in het middelpunt. Echter was mijn acne zich aan het vorderen tot een vorm die (gelukkig) bijna niemand heeft. Mijn hele gezicht was knal, maar dan ook knal rood. Ik smeerde mijn hele gezicht in met foundation, omdat het werkelijk niet om aan te kijken was zonder. Naast dat ik dus puistjes had, was mijn huidskleur ook nog eens heel afwijkend, en dat (samen met het feit dat ik erg onzeker was) was een prachtig target voor de jongetjes die indruk wilden maken bij hun vrienden.

Kinderen riepen door de klas dat ik lelijk was.

Jongens kwamen in de pauzes met natte wc-papiertjes aanlopen om te proberen mijn make-up van mijn gezicht te vegen. Ik durfde de kantine niet in en ging het liefst ergens zitten bij de kluisjes. Wel had ik al snel het ene na het andere vriendje wat het voor mij alleen maar meer verwarrend maakte. Was ik nu wel mooi, of niet?

Tot ik hem ontmoette

Totdat ik Bas ontmoette. Bas leerde ik kennen via Hyves. We wisten dat we bij elkaar op school zaten en hadden elkaar al wel eens gezien, maar we hadden nooit met elkaar gepraat. Hij zat ook nog eens drie klassen hoger dan ik. We werden vrienden en al snel werd hij mijn dagelijkse MSN praatpaal. Niet in de negatieve zin van het woord, maar we wisselden gewoon uit hoe onze dag was geweest. Hij flirtte niet bepaald met me, maar prikte me zo nu en dan eens in mijn zij in de gangen. In het echt spraken we geen woord, maar online praatten we soms voor uren. Hij gaf me het gevoel dat er meer was dan alleen uiterlijk. Ik was madly in love.

Verliefdheid

Zo klooiden we een jaartje of twee aan, totdat hij ineens na een dronken avond liet doorschemeren dat hij me toch echt wel leuk vond. Ik werd gek, zei hij dit nu echt? Hij was zo’n belangrijk onderdeel van mijn leven geworden. Als ik hem vertelde over mijn vriendjes schemerde hij door: ‘maar je bent toch ook het leukste meisje wat hier rondloopt’. Hij was de enige die mijn zelfvertrouwen langzaam kon laten terugkomen.

‘Maar je bent toch ook het leukste meisje wat hier rondloopt’

Eerste date

Tot de dag kwam dat we ineens besloten om af te spreken. Lang verhaal kort volgde er een relatie van vijf jaar op. De mooiste en belangrijkste jaren uit mijn leven tot nu toe. Op de dagen dat ik me afschuwelijk en onaantrekkelijk voelde, wist hij me weer te vertellen hoe ontzettend prachtig hij me wel niet vond. Het kon hem allemaal niks schelen. Hij zag het niet eens. Sinds onze relatie begon ik het echt zat te worden. Ik hoefde me helemaal niet zo slecht te voelen over mezelf, want blijkbaar was er iemand anders die wel de schoonheid erachter kon zien. Ik heb van alles geprobeerd met de volgende gevolgen:

Antibiotica

Een heftige keuze, maar als je wanhopig bent, probeer je alles. Mijn moeder is arts en besloot me aan een antibioticakuur te zetten. Dit werkte géweldig. Alleen is allereerst het overmatig gebruik van antibiotica gevaarlijk (je lichaam wordt resistent en dadelijk heb je het een keer echt nodig na een ongeluk) en daarbij stel je het proces uit. Je kan een aantal jaar zonder, maar op het moment dat je stopt komt het weer net zo hard terug. Daar had ik natuurlijk ook geen zin in, dus ik ging over op het volgende.

Microdermabrasie

Allemaal leuk en aardig dat iedereen aanraadde om naar de schoonheidsspecialiste te gaan, maar daar kwam ik altijd gemarteld van terug. Ze knepen alles open waardoor mijn gezicht een enorme ravage werd. Toen probeerde in microdermabrasie. Een soort zandstraalsysteem wat bultjes onder de huid verwijdert. Mijn hele gezicht zat na de behandeling onder de korstjes, alsof ik mijn hoofd had opengehaald aan het asfalt (ja, dat was mijn verhaal toentertijd op de studentenvereniging). Wanneer alles eenmaal was genezen, hadden zich er alweer nieuwe puistjes ontwikkeld. Naast dat het dus niet werkte was het ook nog eens 100 euro per behandeling. Geen aanrader voor de arme puber/student dus. Let wel: regulier gebruik zou wel goede effecten moeten hebben, maar ik kon niet een week binnen gaan zitten om alles te laten helen. Verder worden ook een groot aantal behandeling soms vergoed door je zorgverzekering, dus het is het proberen waard (in je vakantie!)

Benzoyl peroxide

Een smeersel wat de huisarts je als eerste mee gaat geven. Let wel, ook dit middeltje kan voor milde acne prima werken, maar was voor mij veel te licht en had geen effect.

Inderm

Dit is een hele sterke alcoholische vloeistof met antibiotica. Echter is de antibiotica nu geen probleem aangezien je het direct op de huid aanbrengt en niet inneemt. Dit middeltje heeft mij heel lang geweldig geholpen. Het ruikt naar pure alcohol en mag ook niet eindeloos worden gebruikt, maar het was een wondermiddel. Echter gingen mijn huidbacteriën en na een aantal maanden aan wennen en reageerden ze met de tegenovergestelde werking. Geen paniek, dat hoort het niet te doen, dus het is ook zeker het proberen waard. Ook als je wel eens een lokaal plekje hebt is het goed om mee aan te stippen. Dit middel krijg je alleen op recept van je huisarts.

De pil

En dan zijn we nu bij het hoofdstuk aangekomen waar de pil aan bod kwam. Ik ben licht begonnen (wat je altijd moet doen, want hoe minder hormonen hoe beter!), maar uiteindelijk uitgekomen op de sterkste. De Diane-50. Deze pil is net veel in het nieuws geweest omdat het tromboserisico’s met zich meebrengt. Ik heb zelf besloten dat ik liever het risico loop dan de rest van mijn, misschien wel korte, leven ongelukkig wil zijn met mijzelf. Deze pil wordt alleen nog maar voorgeschreven aan vrouwen met echt hele ernstige acne zoals ikzelf, dus als je echt alles hebt geprobeerd kun je altijd in overleg gaan met je huisarts. Deze pil heeft mij het meest geweldig geholpen van alle middeltjes. Het is natuurlijk een moeilijke keuze of je deze pil wel of niet wil slikken. Ik wil het dan ook niet aanraden maar wel aangeven dat ik er bewust voor heb gekozen en dat ik er baat bij heb. Hoewel ik nog steeds dagelijks last heb van acne, kan ik het zeer goed handelen. Ik heb weer een normale huidskleur en als ik mijn gezicht schoonmaak naar ritueel hou ik het meestal wel aardig in de hand. Echter gaat deze oplossing voor mij ook hand in hand met: goede voeding:

Gezonde voeding

Ik merkte dat het eten van suikers heel veel effect had op mijn huid. Ik eet momenteel zoveel mogelijk biologische producten, probeer matig te zijn met drank en roken. Daarnaast eet ik veel groente, fruit, weinig tarwe (dus lekkere speltbroodjes) en drink ik veel, veel water/groene thee. Tuurlijk, ik zondig wel eens, maar ik zie het dan praktisch een paar uur later alweer terug op mijn gezicht. Ook stress heeft bij mij grote invloed. Als ik over een aantal dagen een belangrijk evenement hebt, eet ik bijna alleen maar fruit en groentes en drink ik alleen maar water en thee. Niet heel plezierig, maar wel effectief. Verder maak ik mijn gezicht schoon met Neoderma. Ik zweer met mijn leven bij dit spul. Het is speciaal ontwikkeld voor de onrustige huid en je kan het halen bij je schoonheidsspecialiste. Het zorgt voor een frisse, schone en matte huid. Ik maak er twee keer per dag mee schoon en soms ga ik het nog na met hun tonic. Ik smeer zo min mogelijk crèmepjes op en draag ook géén make-up meer op mijn huid. Niks. Geen creme, geen poeder, geen foundation. Ik heb het idee dat alles wat ik er opsmeer het alleen maar erger maakt. En het werkt. Een feestje is voor mij de uitzondering. Er afblijven is ook een belangrijke tip. Super verleidelijk, maar wacht even met knijpen totdat het echt kan, anders ga je er veel langer mee zitten dan nodig is.

De moraal van het verhaal

Leer het allereerst accepteren. Naar mijn idee ken ik erg weinig mensen met acne wat het super frustrerend maakt en heeft gemaakt. Maar je bent echt niet de enige. Zorg dat je je kracht haalt uit anderen die je vertellen dat je echt een mooi persoon bent, ook al geloof je het misschien zelf nog niet. Dit moment komt op den duur vanzelf. Er is meer dan alleen je huid. Kijk vervolgens of je iets aan je hormoonhuishouding kan doen, aangezien dit toch vaak echt is waar het probleem ontstaat. Een goede voeding is een must en let ook goed op met wat je op je gezicht smeert. En denk maar zo dames, er komt een dag, al moeten we er op wachten tot na onze 30e, dat we klaar zijn met die acne. En dan gaan we een feestje vieren! (met taart.. en koekjes.. hmm chocolade..)

Zorg dat je je kracht haalt uit anderen die je vertellen dat je echt een mooi persoon bent.

De namen zijn vervangen in verband met privacy.