The Single Life: Single zijn met Valentijnsdag

Omani McDaniels 14 feb 2017 Nieuws

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Ik heb niet zoveel met Valentijnsdag. Het is zo’n onzinnige dag waarbij mensen verplicht aan hun wederhelft moeten laten zien hoe gek ze op elkaar zijn. Ik heb niets tegen romantiek, ik vind het gewoon zo raar dat mensen zo’n heisa van één dag maken. Maak van elke dag Valentijnsdag.

Ik ben er ook niet tegen hoor. Ik heb heus geen Valentijnsdag protestborden achterin mijn kast liggen. Maar Valentijnsdag zorgt er wel voor dat sommigen zich eenzaam kunnen voelen, omdat ze niemand hebben om hartjesballonnen aan te geven.

Het begon al op school. Je kon een roos naar je liefje (en al je besties) sturen. Heel leuk voor de populaire meisjes, wat minder voor de muurbloempjes, want die kregen nooit een roos. Ik kreeg elk jaar wel rozen, maar dat kwam omdat mijn beste vriendin en ik elkaar altijd rozen stuurden. Ook kreeg ik er wel eens wat van jongens op school.

Mijn idee van romantiek is seks in een jacuzzi. Oké, bij een zonsondergang dan

Maar wat gebeurde er een jaar? De jongen waar ik af en toe mee zoende op feestjes had zonder overleg besloten dat ik zijn vriendin was en mij tien rozen gestuurd, met kaartjes waarop stond dat hij zo blij was dat we verkering hadden. Vervolgens moest ik de hele dag rondlopen met die kutdingen. Oh ja, en had ik een vriendje waar ik niet om had gevraagd.

Je kunt namelijk niet iemands hart breken op Valentijnsdag. Want blijkbaar ben je dan een harteloze heks, aldus mijn vriendinnen. Wat een gezeik. Later op de dag kreeg ik van hem ook zo’n kleine teddybeer die een hartje vasthoudt. Die is dus mooi in de prullenbak geëindigd.

Ik ben nou gewoon niet zo romantisch aangelegd. Ik weet nog wel dat jaren geleden iemand aan mij en mijn vriendinnen vroeg hoe onze ultieme romantische date eruit zag. Ik hoorde ‘strandwandeling bij zonsondergang’, ‘heteluchtballon’ en ‘diner bij kaarslicht’ voorbij komen. Ik zei: ‘seks in een jacuzzi’. Na wat gechoqueerde blikken voegde ik daar ‘bij zonsondergang’ aan toe.

Neem mij niet verkeerd, ik houd heus wel van een romantisch gebaar op z’n tijd, maar het moet niet gemaakt voelen. Ik houd van romantische gebaren die laten zien dat een man heeft opgelet en mij weet te verrassen met iets persoonlijks. Standaard ‘romantiek’ doet mij niets.

Het is ook frappant dat ik 364 dagen per jaar letterlijk op alles hartjes teken en nou net op deze dag een beetje moet kotsen van alle hartjes overal. Misschien is het ook wel de combinatie van rood en roze waar ik niet goed tegen kan. Het vloekt mensen, laat het.

Waar ik wel gelukkig van zou worden met Valentijnsdag? Als mijn schatje een spandoek zou ophangen met ‘Omani is mijn koningin’, de hele vloer van de woonkamer zou bedekken met plastic, een paar flessen chocoladesaus klaar zou leggen en naakt op mij zou wachten om van de woonkamer een chocolade-glijbaan te maken. Om vervolgens super plakkerige, chocolade-seks te hebben.

Maar Valentijnsdag betekent de afgelopen paar jaren voor mij niets anders dan singles night met mijn besties. Want uiteindelijk zijn dat de grootste liefdes van mijn leven.

Ik kijk in de mand en vis er twee oude trouwjurken uit. Ik zeg tegen Elly dat ze wijn moet kopen, omdat ik een verrassing heb

Op een Valentijnsdag bel ik Elly met de vraag wat ze aan het doen is. Dit betekent eigenlijk gewoon: ‘Ik kom er zo aan’. Ik ben in de Negen Straatjes en kan het niet laten om even bij Laura Dolls naar binnen te wippen. Zoveel vintage en glitter mag je gewoon niet voorbij lopen.

Elly neemt op en begint te klagen over haar werk. Intussen ben ik maar half aan het luisteren, want hoeveel ik ook van haar houd, haar geklaag over werk is nou niet heel boeiend. Maar terwijl ik mijn best doe om op te letten, vind ik een grote mand met afzichtelijke jurken in de uitverkoop.

Ik kijk er gauw in en vis er twee oude trouwjurken uit. Eentje gemaakt voor mini mensen met heel veel kant, die Elly goed zou passen en een satijnen jurk voor mij. Ik denk terug aan een aflevering van Friends, waarbij de vrouwen allemaal bier zitten te drinken in trouwjurken. Elly is net zo’n Friends fan als ik, dus kan ik het niet laten om de jurken te kopen. Ik zeg tegen Elly dat ik op ga hangen en dat ze wijn moet kopen, omdat ik eraan kom en een verrassing bij me heb.

Elly en ik kennen weinig schaamte en gaan, lichtelijk aangeschoten en heel hard giechelend, in onze trouwjurken naar de supermarkt

Als ik eenmaal in Haarlem ben aangekomen, waar Elly woont, blijkt dat ze niet alleen wijn in huis heeft, maar ook ingrediënten voor cocktails. Als ze vraagt wat de verrassing is, haal ik uit mijn tas de twee bruidsjurken en begint ze te gillen. We trekken ze gelijk aan en schenken onszelf een cocktail in.

Een paar cocktails later zegt Elly dat ze honger heeft en wordt het tijd om avondeten te maken. Maar omdat ze niets in huis heeft moeten we langs de winkel. Elly en ik kennen wat dat betreft weinig schaamte en gaan, lichtelijk aangeschoten en heel hard giechelend, in onze trouwjurken naar de supermarkt om eten aan te schaffen.

Als we weer thuis zijn en Elly probeert te koken, neem ik het direct (voor onze eigen veiligheid) van haar over en laat ik haar DJ spelen en nog meer cocktails maken. Wat er dan uiteraard gebeurt is dat Elly een playlist van 90’s nummers opzet. Wat er vervolgens voor zorgt dat we het eten vergeten en alle danspasjes van de Spice girls weer proberen na te doen.

We zijn te druk met kibbelen over wie als volgende de drankjes gaat maken, om door te hebben dat we nog volle glazen op tafel hebben staan

Als we op een gegeven moment dronken op het kleed liggen ruzie te maken over wie nu aan de beurt is om drankjes te maken, komt Elly’s buurmeisje binnenwandelen. Ze begint te lachen als ze de B-versie van Patsy en Eddy kibbelend, dronken en in trouwjurken op het kleed ziet liggen. We zijn te druk met kibbelen over wie als volgende de drankjes gaat maken, om door te hebben dat we nog volle glazen op tafel hebben staan.

Als we daarop worden gewezen begint gelijk het: ‘Nee, jij moet ze pakken’ ‘Nietus, jij moet ze pakken’. Ik hoor mijn telefoon afgaan en kruip richting de bank om die te pakken. Ik negeer intussen de ‘Kijk nu ben jij dichterbij’ gekrijs die uit Elly komt en kijk naar het berichtje.

Mijn huidige sexytime man heeft mij een Valentijnsberichtje berichtje gestuurd. Hij vraagt of we even kunnen Facetimen. Ik vang een glimp van mezelf op in de spiegel, besluit dat dat geen goed idee is en gooi een kussen naar Elly’s hoofd zodat ze ophoudt met tetteren. Tevergeefs.

Elly en ik eindigen de avond in bed met Audrey Hepburn’s Breakfast at Tiffany’s. Ik mag dan wel single zijn met Valentijnsdag, maar wij singles weten er echt wel een feestje van te maken.

Reageer op artikel:
The Single Life: Single zijn met Valentijnsdag
Sluiten