The Single Life: Waarom jaloerse mannen net kinderen zijn

Omani

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Jaloers zijn is mens eigen. Sommigen hebben er wat meer last van dan anderen, maar we hebben allemaal wel eens dat knagende jaloerse gevoel gehad. Het is niet erg om af en toe jaloers te worden. Het zijn de handelingen die uit dat jaloerse gevoel voortvloeien die vaak vervelend zijn voor beide partijen.

Ik ben zelf niet heel jaloers aangelegd, maar ik kan me voorstellen dat het heel vervelend kan zijn om constant met dat gevoel opgezadeld te zitten. Het is namelijk ook niet iets wat je zomaar uit kunt zetten. Ik probeer het te negeren door me op iets anders focussen, zodat ik mezelf niet gek maak.

Mijn vriendin heeft me er laatst op gewezen dat mannen mij vaak proberen toe te eigenen. Ik ben zogenaamd ‘van hen’. Ik ben niet anders gewend, dus heb ik het nooit vreemd gevonden. ‘Ja, ja, ik ben van jou. Trek nou maar gewoon je broek uit’. Maar dat toe eigenen gaat, jammer genoeg, vaak gepaard met een hoge doses jaloezie.

Je zult genoegen moeten nemen met je Lego!

Ik heb veel opgepast vroeger. Jarenlang heb ik voor een belachelijk grote hoeveelheid kinderen gezorgd. En kinderen gaan vaak door een jaloerse fase. ‘Nee, dat is van mij’, hoor je dan vaak. Zijn ze ermee aan het spelen? Nee. Willen ze er op dat moment mee spelen? Nee. Maar ze willen ook niet dat iemand anders ermee speelt, want het is van hen.

Dat verschijnsel heb ik iets te vaak voor zien komen bij sommige mannen waar ik ooit mee ben geweest. Zij willen geen commitment aangaan, maar ze willen ook niet dat iemand anders aan ‘hun eigendom’ zit. Bitch, I don’t see your name on it!

Ik ben met wat vrienden in de stad en de drankjes gaan er met een behoorlijke tempo in. We hebben het onwijs gezellig en dansen er op los als een oude vlam komt binnenwandelen. We vangen elkaars blik en hij komt mijn kant op gelopen. We geven elkaar een knuffel en een kus en kletsen kort bij.

Vervolgens gaat hij terug naar de bar en zie ik hem erg handtastelijk doen met een knappe blonde dame. Ik vind het totaal niet erg en ga weer verder dansen met de mensen waarmee ik ben. Ik merk dat ik me oprecht niet stoor aan zijn aanwezigheid.

Hij doet de deur terug op slot en begint mij te zoenen

Als ik richting de bar loop word ik geblokkeerd door een man met een baard. ‘Hey’, zegt hij heel enthousiast. Hij zegt het op een manier alsof hij mij kent. Ik groet hem terug met twijfel in mijn stem. Het komt wel eens voor dat ik mensen tegenkom die ik hoor te kennen, maar ben vergeten, waardoor ik niet weet wat ik moet zeggen.

‘Je bent zo verschrikkelijk mooi, ik moest je gewoon even aanspreken’, zegt hij. Ik begin te lachen. ‘Jezus gast, heb je enig idee hoe diep ik zat te graven? Ik dacht dat je mij herkende, maar dat ik jou was vergeten. Ik begon me al schuldig te voelen’, zeg ik.

Hij vraagt of hij voor mij een drankje mag kopen, waarop ik antwoord dat ik net een rondje voor mijn groep ging halen. Hij probeert mij zo lang mogelijk bij de bar te houden, door mij zoveel mogelijk vragen te stellen. Als ik hem zeg dat ik toch echt terug naar mijn groep moet, staat hij erop om te helpen met bier tillen. Vanuit mijn ooghoek zie ik mijn oude vlam naar ons kijken.

De man met de baard blijft de rest van de avond bij mij en mijn groep, waardoor de rest van zijn groep nu ook bij ons staat. We dansen, we drinken, we lachen, we hebben het onwijs naar ons zin.

Als je dat niet doet, ga ik tegen alle vrouwen in deze bar zeggen dat je een micropenis hebt

Als ik naar het toilet ga hoor ik geklop op de deur. Ik negeer het gewoon, want diegene merkt vanzelf wel dat het bezet is. Er wordt aan de deurklink getrokken en nogmaals geklopt. ‘Pak je rust vriendin. Kan een vrouw niet even rustig boven een bril hangen zonder gestoord te worden?’, roep ik naar buiten.

Ik was me handen, doe de deur van het slot af en probeer naar buiten te lopen, maar word direct weer naar binnen geduwd. Ik ben helemaal van m’n apropo. Het is mijn oude vlam. Hij doet de deur terug op slot en begint mij te zoenen. Even ga ik er in mee, want geil, maar niet veel later kom ik bij zinnen en duw ik hem van me af.

‘Dude, wat the fuck doe jij?’, vraag ik lachend. ‘Ga met me mee naar huis’, antwoordt hij. Ik vertel hem dat ik met allemaal mensen ben en dat ik precies nergens heen ga. ‘Je wilt niet weg vanwege die gast zeker’, zegt hij. Dan valt het kwartje. We zijn in de speeltuin en een ander jongetje heeft de schep gepakt, nadat hij het heeft neergelegd en daar kan meneer niet tegen.

Twintig seconden, hoor je me?!

‘Even tranquillo vriend. Je hebt de schep neergelegd. Je kunt niet besluiten dat je er weer mee wilt spelen. Je zult genoegen moeten nemen met je Lego!’, zeg ik. Als hij mij heel verward aankijkt besef ik me dat hij de analyse in mijn hoofd natuurlijk niet heeft gehoord en mijn metafoor dus ook niet begrijpt.

‘Ik bedoel dat je mij alleen wilt, omdat je mij met iemand anders ziet. En dat is geen legitieme reden om me te willen. Dus ik ga nu naar buiten lopen en jij blijft hier nog twintig seconden wachten, want ik wil niet dat het lijkt alsof we samen uit de wc komen lopen’, zeg ik. ‘En als je dat niet doet, ga ik tegen alle vrouwen in deze bar zeggen dat je een micropenis hebt’.

Hij begint heel hard te lachen, maar stemt toe, omdat hij weet dat ik zo gek ben om het echt te doen. Ik geef hem een laatste kus en pak zijn gezicht met één hand vast. ‘Twintig seconden, hoor je me?!’

Even voor de goede orde, hij heeft helemaal geen micropenis. Maar het is een erg effectief dreigement.