The Single Life: Zomerseizoen = jachtseizoen voor de mannen

Omani McDaniels 23 jun 2017 Stories

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Met lekker weer komen alle hotties en not so hotties naar buiten met zo weinig mogelijk kleding. Iedereen geniet van terrasjes. Mensen nemen toch nog een laatste drankje, terwijl de voorgaande zogenaamd de laatste was. Zomerjurkjes waaien op en overal waar gras is, is wel een BBQ te vinden.

Zomertijd betekent voor veel mannen jachtseizoen. De vrouwtjes voelen zich vrij om er sexier bij te lopen en sommige mannen denken dat korte broeken en polo’s acceptabele outfits zijn.

Zomertijd is tevens ook de tijd van het jaar dat mijn ondergoed het vaakst zichtbaar is

Veel mannen nemen jachtseizoen heel serieus. Ik ben iemand die altijd heel snel fietst met oordopjes en harde muziek, maar ben meerdere malen bijna van mijn fiets gerukt door een man die mijn aandacht wilde. Mattie, ik ken je niet. Denk niet dat ik van mijn fiets af ga stappen, alleen omdat jij mijn aandacht wil.

Zomertijd is tevens ook de tijd van het jaar dat mijn ondergoed het vaakst zichtbaar is. Niet omdat ik er naakt bij loop, maar omdat ik altijd slachtoffer van windvlagen ben. Persoonlijk vind ik het super fijn om door Amsterdam te fietsen met zulk warm weer. Ja, je wordt er een beetje plakkerig van en je rokje vliegt de hele tijd omhoog, maar het briesje is zo fijn.

Ik ben onlangs door de stad aan het fietsen. Wind door mijn haar, zonnebril op, kort broekje aan en muziek in. Ik moet wat spulletjes ophalen uit de stad en besluit door het Vondelpark te fietsen. Deze zomer is echt een zomer. Het is verrukkelijk weer en allemaal mensen liggen lekker op kleedjes in het gras te genieten.

Ik kijk naar achter, schenk hen een glimlach en ze beginnen allemaal te klappen

Als ik langs een stukje fiets waar het is opgebroken hoor ik, door mijn muziek heen, gefluit van allemaal bouwvakkers. Ik voel me gevleid, want mijn outfit is best wel basic en ik heb geen make-up op. Ik kijk naar achter, schenk hen een glimlach en ze beginnen allemaal te klappen.

Ik fiets verder en haal zoveel mogelijk mensen in. Ik houd niet van slome fietsers. Ik heb dingen te doen, doorfietsen. Ondertussen haal ik alles wat ik nodig heb. Ik stop zelfs eventjes om te shoppen, wat eigenlijk niet op de agenda staat, maar alsof ik me daar ooit door laat tegenhouden.

Ik koop een mooi tweedehands bloesje en stap weer op de fiets. Er komt een oudere man naast me fietsen en tikt mij op de schouder. Hij wil een praatje maken en wil weten waar ik vandaan kom. Ik kan er zo slecht tegen als mensen mijn aandacht vragen als ik oordopjes in mijn oren heb. Dit is toch overduidelijke non verbale communicatie, dat ik niet wil socializen.

“Sorry, maar je hebt best wel een groot gat op een plek waar je waarschijnlijk geen gat wilt hebben”

Hij blijft maar doorkletsen, waardoor ik op een gegeven moment zo aardig, doch duidelijk mogelijk vertel dat ik muziek zit te luisteren en daar heel graag mee door wil gaan. Ik wens hem een fijne dag en fiets door naar mijn laatste stop. De supermarkt.

Ik haal alles wat ik nodig, gooi mijn tassen ieder aan een kant van mijn stuur en fiets de laatste twee minuten naar huis. Vervolgens word ik weer aangetikt. Een tikkeltje geïrriteerd doe ik weer een oortje uit en kijk ik naar de degene die mij heeft aangetikt. Waarom moeten mensen me storen op de fiets?

Tot mijn verbazing zie ik dat het een meisje is. ‘Sorry dat ik je stoor’, zegt ze. ‘Maar je hebt best wel een groot gat op een plek waar je waarschijnlijk geen gat wilt hebben!’

‘Niet!’, gil ik, terwijl ik met mijn hand aan de achterkant van mijn broekje voel. En jawel hoor, daar voel ik een heel groot gat met een diameter van misschien wel 15 centimeter. Waarom krijg ik vandaag al zoveel aandacht? OMDAT IK NET TWEE UUR LANG MIJN REET AAN HEEL AMSTERDAM HEB LATEN ZIEN.

Alsof iemand met een naald mijn ego heeft leeg geprikt. Ik bedank het meisje en val ondertussen haast van mijn fiets van het lachen. Ik ben erg dankbaar dat dit meisje mij besloot aan te tikken, maar had echt niemand anders dat in de afgelopen twee uur kunnen doen?!

Reageer op artikel:
The Single Life: Zomerseizoen = jachtseizoen voor de mannen
Sluiten