Stéphanie heeft de ziekte van Lyme: ´Geen enkele arts nam mij serieus´

Joke-Jiers

Stéphanie was 20 jaar oud en studeerde Psychologie aan de Universiteit Van Amsterdam. Ogenschijnlijk een heel normaal meisje waar niets ´mis´ mee was. Maar of de diagnose het chronisch vermoeidheidssyndroom nog niet erg genoeg was, bleek het ook nog eens een foute diagnose zijn. De ziekte van Lyme was de boosdoener van haar klachten.

Elk jaar worden ruim één miljoen mensen door een teek gebeten. Ongeveer 2 op de 100 mensen krijgen de ziekte van Lyme na een tekenbeet, wat neerkomt op zo´n 25.000 mensen per jaar. Per jaar zijn er 1000 tot 2500 mensen die langdurig klachten houden, net zoals Stéphanie.

´Je moet er maar mee leren leven´

Tweeënhalf jaar eerder had Stéphanie al de ziekte van Pfeiffer gehad. Gek genoeg bleef ze last houden van vage klachten en besloot ze naar de huisarts te gaan. Na tig verschillende bezoeken in het ziekenhuis vertelde de internist dat ze aan het chronische vermoeidheidssyndroom leed: ´Je moet er maar mee leren leven´ werd haar verteld.

´Voor mij was de ziekte van Lyme ondenkbaar´

Ondanks de diagnose wilde Stéphanie en haar familie een second opinion. Na veel zoeken kwamen ze uit bij een professor in Brussel. Een uitgebreide screening wees uit dat ze de ziekte van Lyme had, tot grote verbazing van Stéphanie: ´Ik kan mij helemaal niet herinneren dat ik ben gebeten door een teek, voor mij was de ziekte van Lyme ondenkbaar.´

Invissible illness

Doordat de ziekte veel te laat ontdekt is, moest Stéphanie zes maanden lang twaalf verschillende antibiotica´s slikken. Klachten als vermoeidheid, angsten en griepverschijnselen waren van dagelijkse orde. Maar hoe ziek Stéphanie zich ook voelt, het is niet altijd aan haar te zien. Dit zorgt ervoor dat ze zich vaak ´alleen´ voelt in haar ziekte. Maar ook haar studie kwam in zwaar weer terecht: ´Het hebben van de ziekte van Lyme is een fulltime job. Ik ben de hele dag aan het wikken en wegen bij álles wat ik doe.´

´Mijn motto ´you only live once´ gaat niet meer op. En dat vind ik het ergste van alles’

Geen feestjes, wel vriendschappen voor het leven

Net zoals andere meiden van Stéphanie’s leeftijd waren feestjes en etentjes iets waar zij met volle teugen van genoot. Maar de ziekte van Lyme gooide letterlijk en figuurlijk roet in het eten: ´Er zijn meer dingen die ik niet kan eten dan wel kan eten!´ Zo vertelde ze dat ze laatst pure chocolade at en daardoor de hele nacht met hartkloppingen wakker heeft gelegen.

Toch wordt ze af en toe verleid om wel naar een feestje te gaan. Maar waar wij na een dag ´uitbrakken´ weer de oude zijn, is Stéphanie twee weken zoet met verergerde klachten. Maar de positieve Stéphanie ziet ook voordelen op sociaal gebied: ´Oppervlakkige vriendschappen zijn verdwenen en vriendschappen voor het leven zijn bevestigd´

´Mijn zelfvertrouwen zit niet langer meer in een maatje 34´

Liefde en schoonheid

Stéphanie is van nature een meisje die het een ander graag naar de zin wil maken, want zo zegt ze, dan is zij ook blij. Maar nu ze dagelijks te dealen heeft met haar ziekte maakt dat het er niet makkelijker op: ´Ik ben nu niet de leukste versie van mezelf, en dat wil ik wel zijn voor een jongen.´

Hoewel Stéphanie is gezegend met een mooi uiterlijk heeft de ziekte ook invloed op haar zelfbeeld. Zo kwam ze kilo’s aan, kan ze geen parfum verdragen en kan ze voorlopig geen lenzen dragen: ´Ik vroeg mezelf af wie ik nog was zonder mijn maatje 34´

Maar ook vertelt Stéphanie dat haar ziekte haar heeft laten inzien dat ze haar zelfvertrouwen niet alleen uit haar uiterlijk hoeft te halen. Ze ziet ze nu in dat ze haar zelfvertrouwen ook uit zichzelf kan halen en dat dat veel waardevoller is.

´Ik geloof dat als ik hard genoeg mijn best doe ik echt wel weer beter word´

Life goal: beter worden

Stéphanie heeft nog een lange weg te gaan voordat ze weer helemaal de oude is. En of ze dat weer helemaal wordt is ook nog de vraag, maar haar artsen zijn positief gestemd. Hoe dan ook is ze een heel eind op weg en ziet ze de toekomst rooskleurig tegemoet.

En ze drukte met een lach de volgende boodschap op al onze meisjesharten: ´Geef nooit op, ook niet als het een eindeloze strijd lijkt. Want als je hard genoeg je best doet, dan win je die hoe dan ook!´

Wij bij Beautify zijn altijd op zoek naar de mooiste en meest ontroerende levensverhalen. Heb jij ook zo’n levenverhaal en wil je die graag met ons delen? Mail dan naar: [email protected]

LEES OOK: Liefde overwint alles: ‘Mijn vriend is militair en ik weet nooit of hij veilig thuis komt’