The Single Life: Als je als single zomaar in allerlei situaties belandt

Omani

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Ik heb niet echt een type als het op mannen aankomt. Behalve natuurlijk dat ze lang, gespierd, dominant, grappig, charmant, welbespraakt en verschrikkelijk aantrekkelijk moeten zijn met een gezonde seksdrive en een goede baan. Totaal niet kieskeurig dus. Oké, wat ik bedoel te zeggen is dat ik niet per se een type heb als het op uiterlijk of leeftijd aankomt.

Mijn type kan variëren van Legends of the Fall Brad Pitt met zijn goddelijke blonde lokken tot die super lekkere gast in Beyoncé’s Halo video. Niet te vergeten D’Angelo, mijn grote liefde of die verrukkelijke Chris Hemsworth (zou buikspier-likker een baan zijn?). Ik heb zelfs een ietwat beschamende crush op Pauly Shore gehad (niet te verwarren met Pauly van Jersey Shore) in de jaren ’90.

Deze man zit achter het stuur in een witte badjas met hoog opgetrokken zwarte sokken en Adidas sandalen

Enfin, zo heb ik een kleine fling gehad met een grote, kale, blanke, Vin Diezel uitziende man van 45, genaamd Don. Wegens onze leeftijdsverschil noemde ik hem ‘de oude man’. Deze man was wandelende seks. Vandaar dat onze relatie ook voornamelijk was gebaseerd op het bezichtigen van elkaars intieme delen. De eerste date die we hadden, was ook echt geen date te noemen. Hij bracht me naar zijn huis en had mij op wonderbaarlijke wijze, binnen anderhalve seconden uitgekleed. Maar na acht orgasmes en een bakje noedelsoep, hoorde je mij niet klagen.

Op een middag komt Don mij thuis ophalen. Normaal rijdt hij in een Audi SUV, maar vandaag rijdt hij in een wit busje met roestplekken. Ik open de deur aan de passagierskant en val bijna om van het lachen. Deze man zit achter het stuur in een witte badjas met hoog opgetrokken zwarte sokken en Adidas sandalen. Een beetje zoals die pedofiele buurman van Family Guy. ‘Je zou zo voor kinderlokker door kunnen’, zeg ik als ik eenmaal weer normaal kan praten. ‘Stap nou maar in’, zegt Don. ‘Moet je me niet eerst snoepjes aanbieden?’, vraag ik.

Ah kom op, zit er eventjes aan’, zegt hij grijzend

We rijden over de snelweg richting zijn huis en kletsen over werk en andere onzin. Ik kijk naar de grote man die naast me zit, met zijn hand op mijn dij en moet een beetje lachen. Ik mag Don graag, we kunnen goed met elkaar opschieten. Ik ben een beetje verbaast als hij mijn hand vastpakt, maar de verbazing is van korte duur als hij mijn hand begeleid naar zijn kruis. ‘Ouwe viezerik, het is nog licht buiten’, zeg ik. ‘Ah kom op, zit er eventjes aan’, zegt hij grijzend.

Geen minuut later rijdt er een auto voor ons met knipperde letters die ‘stoppen’ spellen. Fijn, de politie. Don begint te lachen, als hij ziet hoe boos ik kijk. ‘Moppie niks aan de hand, rustig nou maar.’ Maar ik ben niet rustig, ik denk aan hoe ik deze situatie ga uitleggen aan mijn baas. Omani kan vandaag niet komen werken, ze zit namelijk in de gevangenis. Ze heeft een oude man in een badjas afgetrokken, terwijl ze rondreden in een kinderlokker busje. Bravo.

Zo zijn we in deze situatie terechtgekomen ellendeling

We volgen de politie naar een tankstation en wachten daar tot de agenten uit de auto komen. ‘Pak het pakketje even’, zegt Don. ‘Pardon? Pak het pakket? Zo zijn we in deze situatie terechtgekomen ellendeling. Pak zelf je f*cking pakket vast Don. Of misschien een beter idee, laat je pakket verdomme even met rust. Wat moet ik nu tegen deze agenten zeggen? Behalve dat ik waarschijnlijk op mijn hoofd ben gevallen als kind. Dit is zó gênant. Ik zeg wel gewoon dat je me ontvoerd hebt.’

Een agent komt aangelopen en moet een beetje lachen bij het zien van Don’s outfit. ‘Meneer, de APK van deze bus is verlopen’, zegt de agent. ‘Nee’, zegt Don. ‘Ik heb dit busje twee dagen geleden gekocht en de gegevens zijn nog niet goed doorgevoerd. Maar ik heb papieren meegekregen, die bewijzen dat alles in orde is.‘ Don draait zich om naar mij en vraagt grijzend: ‘Schat, kun je even dat pakket met papieren aangeven dat voor je ligt?’

Alles lijkt te kloppen en de agent wenst ons een fijne dag. Don kijkt me aan met een zelfgenoegzaam lachje en start de auto. De agent draait zich om, komt weer op ons aflopen en zegt met een knipoog: ‘Oh en mevrouw, wilt u proberen meneer niet té erg af te leiden tijdens het rijden.’