The Single Life: Als je dan toch een keer verliefd wordt

Omani McDaniels 19 jul 2016 Column

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Het is mij opgevallen – mede dankzij de mensen die het hebben aangegeven – dat ik het nooit over verliefdheid heb. Maar zelfs de professionele singles worden af en toe verliefd. Als ik het niet ben wil ik het zijn en als ik het ben wil ik soms mijzelf van een gebouw gooien. Dat geobsedeerde waarom-kan-ik-aan-niets-anders-denken-hoe-zou-zijn-piemel-eruit-zien gevoel gaat niet helemaal samen met mijn zelf gegeven Big Daddy Pimpin imago.

Maar naast het constante onrustige gevoel in je buik en je armen die bijna uit de kom vliegen, als je een berichtje op je telefoon hoort binnenkomen en denkt dat hij het is, om vervolgens ‘mama’ op je beeldscherm te zien staan, is verliefdheid iets moois. Een hele dag kan gevuld worden met in elkaars ogen kijken en je hebt alsnog het gevoel dat je een productieve dag hebt gehad.

Ik vind het heerlijk om verliefd te zijn, ik ben het alleen niet vaak. Waarschijnlijk omdat er niet genoeg D’Angelo doppelgangers rondlopen. Toch wist een aantal mannen mijn zonnebril emoji om te toveren tot een hartjes-ogen emoji. Een daarvan heette David, maar ik noemde hem Black Dave. Uiteraard niet in zijn gezicht.

ik merk dat Dave mij de hele tijd zit aan te kijken

Ik ben aan het lunchen met mijn huisgenote Marte bij mijn favoriete Mexicaanse restaurant. Marte is een aantal jaartjes ouder dan ik. Hoeveel wil ze niet vertellen, maar ik heb een donkerbruin vermoeden dat het meer dan een paar zijn.

Marte werkt bij een sportschool, wat een beetje ironisch is, want ze is nogal fors en haat het om te sporten. Terwijl ik in mijn meest politiek incorrecte Zuid-Amerikaanse accent ‘I love taco’s’ aan het zingen ben, ziet Marte Dave aan de overkant lopen.

Dave is een grote, donkere man van rond de 1.80 meter. Hij lijkt een beetje op The Hulk, alleen is hij niet groen, is hij niet uit zijn broek gescheurd en heeft hij een kaalgeschoren kop. Hij traint bij Marte in de sportschool.

Als Marte naar de overkant loopt om hem te gaan halen, heb ik direct spijt dat ik een gezichtje op mijn hand heb getekend (Southpark aflevering van Cartman en J.Lo, de taco-liefhebber). Ik poets het er snel af en stel mij aan hem voor, als zij samen tegenover mij zitten.

We hebben een heel gezellige lunch, waarbij ik merk dat Dave mij de hele tijd zit aan te kijken. Als ik iemand leuk vind ga ik van de zenuwen heel veel praten en komt er nog meer onzin uit mijn mond dan normaal. De mensen die mij kennen weten hoe indrukwekkend dat is.

Ik loop op een gegeven moment naar de wc en als ik terugkom is de gehele dynamiek veranderd. Dave zit nog steeds oogjes naar mij te maken, maar Marte is heel vreemd aan het doen.

Dave pakt mijn hand vast en geeft er een kusje op

Ze zit met Dave te flirten. En niet een beetje, maar héél erg. Ze is aan het giechelen, haar tieten in zijn gezicht aan het duwen en ze begint heel vulgair over seks te praten. Ze weet hoe slecht ik ertegen kan, als zij luidruchtig begint te praten over hoe strak haar poes is op een plek waar kinderen bij zijn.

Als Dave mij vragen begint te stellen, om van onderwerp te veranderen, gaat Marte nog vreemder doen. Ze pakt zijn gezicht vast en likt het. ‘Vind je lekker hé?!’, zegt ze.

Als de lunch eindelijk is afgelopen nemen we afscheid van elkaar. Dave pakt mijn hand vast en geeft er een kusje op. Ik smelt helemaal, want ik merk dat ik hem echt een beetje leuk vind. Marte en ik gaan één kant op en hij een andere, zonder dat er nummers worden uitgewisseld.

Ik kijk nog even terug en zie dat hij ook naar mij kijkt. Ik kijk snel weer vooruit voordat Marte het doorheeft en iemand anders begint te likken.

Een paar dagen later ben ik op de slechtste date van mijn leven met een man genaamd Robert. Deze gast is zó niet leuk. Net op het moment dat hij vol trots aan het vertellen is dat hij een ontzettende klootzak is – alsof dat iets is om over op te scheppen – loopt Dave langs. Ik spring op en ren op hem af (terwijl Robert nog aan het praten is). Dave heeft zo’n ontzettende pretbek dat ik hem eigenlijk gewoon direct kusjes wil geven.

‘Oh ja, kut ik ben op een date’, zeg ik

‘Sorry dat Marte zo bizar aan het doen was, ik weet niet zo goed waar dat mee te maken had’, zeg ik. ‘Ik wel’, antwoordt hij. ‘Ik zei dat ik je knap vond en vroeg of je een vriendje had.’ Ik snap het direct, want Marte heeft een leeftijdscomplex en is bang dat ze niet meer aantrekkelijk wordt gevonden. Het helpt natuurlijk niet dat er een zo’n aantrekkelijke, jonge godin genaamd Omani bij haar is komen wonen.

Dave geeft toe dat hij niet om mijn nummer durfde te vragen, omdat Marte zo vreemd deed. Ik vraag of hij nu geen zin heeft om een hapje te pakken, waarna hij vraagt of die jongen waar ik mee ben het niet erg zou vinden. ‘Oh ja, kut ik ben op een date’, zeg ik ‘Komt goed, wacht maar’.

Ik loop naar Robert toe, zeg dat het niets gaat worden en wens hem geluk met zijn klootzak zijn. Robert kijkt mij met open mond na, als ik met Dave wegloop.

Hij neemt mij mee naar een prachtig restaurant, daarna maken we een wandeling en eindigen we de avond met een kus bij mijn voordeur. Als ik een uur later in mijn bed lig, krijg ik een berichtje binnen: ‘Mag ik je morgen weer zien? Een avond was niet genoeg’. Yup.. Omani is verliefd.

Deze vind je ook leuk: The Single Life: Het verhaal van mijn meest stuntelige en verschrikkelijke blind date ooit
En deze al helemaal: The Single Life: Als je je vrouwelijke charmes in de strijd moet gooien om gered te worden
Vergeet deze niet: The Single Life: Als je scharrel nachtmerrie uitkomt
Ah nog eentje dan: The Single Life: Als bezette mannen je proberen te versieren

Reageer op artikel:
The Single Life: Als je dan toch een keer verliefd wordt
Sluiten