Omani McDaniels
Omani McDaniels Column 17 mei 2016

The Single Life: Als je vriendinnen je vervangingsvriendje zijn

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Als je single bent zijn al je vriendinnen gezamenlijk je vervangingsvriendje. Als je daarnaast een scharrel hebt of een ‘levende dildo’, zoals ik hen graag noem, dan kom je weinig tekort.

Ik ben iemand die typetjes aantrekt. Al mijn vriendinnen zijn behoorlijke persoonlijkheden en dat zal vast komen doordat ik zelf het vreemdste typetje van allemaal ben.

Je hebt binnen een girlsquad altijd verschillende types. Je hebt de alpha, zij leidt de boel en bepaalt de locaties. Je hebt de mama, die zorgt dat niemand in een ravijn valt. Je hebt de stoker, die altijd fantastische, slechte en soms zelfs ietwat gevaarlijke ideeën heeft. Je hebt de kom-we-gaan-door-roeper, die snel uitgekeken raakt. Je hebt de entertainer, die het hardst schreeuwt van iedereen. En je hebt de wilde oké-zegger, die geen remmen heeft (deze vind je vaak dansend op tafels).

Ik ben eigenlijk een combinatie van alle types. Ik zorg dat je niet in een ravijn valt, maar heb je waarschijnlijk ook uitgedaagd om daar een radslag te doen. Het kan gevaarlijk worden als ik met een wilde op stap ben. Het loopt dan geheid uit de hand, maar zorgt altijd voor een goed verhaal.

Vervolgens is de groep ons kwijt, omdat we backstage zijn gesneaked

Ik ben op een festival met zes meiden. Saar is de leidster, zij bepaalt wanneer we naar welke tent gaan. Rachelle is de mama en Janine is een wilde. Nee, dat zeg ik niet goed. Janine is de wildste. Haar remmen zijn niet bestaand. Dat gepaard met mijn stoker-gedrag, zorgt ervoor dat Janine en ik random mensen uitnodigen voor een potje dronkemans-twister (ik had krijt bij me, om rondjes op de grond te kunnen tekenen). Als iemand valt, moeten ze een slok nemen uit mijn met rum gevulde waterfles.

Janine fladdert als dronken vlinder over het festivalterrein en ik ren erachteraan roepend: ‘Ik pak haar wel’. Vervolgens is de groep ons kwijt, omdat we backstage zijn gesneaked en shotjes doen met een band. Als de meiden ons eindelijk vinden staan we op een veldje te hoelahoepen. Of eigenlijk staan we op een veldje met onze heupen te bewegen, terwijl de hoelahoeps op de grond liggen. Maar whatever, bijna hetzelfde.

Saar is zwaar geïrriteerd en Rachelle is bezorgd, omdat Janine tussen val-om-dronken en trek-al-je-kleding-uit-en-klim-een-boom-in-dronken zit. Ik ben giechel-hik-dronken en neem nog een slok uit mijn met rum gevulde waterfles. Janine grijpt deze uit mijn handen en begint eraan te lurken. ‘Wacht, Omani wat zit daarin?’, vraagt Rachelle. ‘Nu, niks meer waarschijnlijk’, zeg ik met dubbele tong. Rachelle rent achter Janine aan, die weer is weggehuppeld. De rest van de meiden en ik lopen schaterlachend achter Rachelle aan.

De volgende ochtend word ik wakker in de tent met Rachelle. Janine zou ernaast moeten liggen, maar die is er niet. Mijn kater is heftig, dus neem ik een slok water en doe ik mijn lenzen in en zonnebril op voordat ik de tent uit val. Ik check geluidloos de andere tent, maar zie dat ze daar ook niet in ligt. Ik kijk rond en controleer de wc’s, maar Janine is onvindbaar. ‘Fuck! Fuck! Fuck! Janine is weg’, roep ik als ik weer terug bij de tenten ben.

‘Ik heb haar niet uitgekleed, hoor. Dat heeft ze zelf gedaan’

We verspreiden ons. Bezorgde Rachelle en katerige ik gaan één kant op en de andere meiden de andere kant op. Met een foto op Rachelle’s telefoon, gaan we mensen langs om te vragen of ze Janine gezien hebben. Op een gegeven moment komt er een jongen op ons af. ‘Zijn jullie een meisje kwijt?’, vraagt hij. ‘Want er is een meisje vannacht mijn tent in geklommen, maar ze was zo dronken dat ik haar maar heb laten liggen.’

We lopen met de jongen mee naar zijn tent en zien daar een slapende Janine liggen in alleen haar onderbroek. ‘Ik heb haar niet uitgekleed, hoor. Dat heeft ze zelf gedaan’, zegt de jongen een beetje zenuwachtig. Rachelle en ik barsten in lachen uit en zeggen dat we hem maar al te graag geloven. Dit is niet een ongewone actie voor Janine. We maken haar wakker, kleden haar weer aan en nemen haar mee terug naar de tenten.

De andere meiden zijn er inmiddels ook en komen niet bij van het lachen, als ze horen wat er is gebeurd. Janine geeft mij uiteraard de schuld van haar dronken gedrag, maar dat ben ik gewend. Eenmaal terug op het terrein pak ik mijn, intussen bijgevulde, waterfles vol rum en geef het aan Janine, die er weer aan begint te lurken. ‘Potje dronkemans-twister?’

LEES OOK: The Single Life: Als je gay-dar een error heeft
LEES OOK: The Single Life: Wanneer je als single gaat reizen
LEES OOK: The Single Life: Wanneer nieuwe vrienden meer dan vrienden willen zijn
LEES OOK: The Single Life: Als je niet meer weet wie naast je ligt

Reageer op artikel:
The Single Life: Als je vriendinnen je vervangingsvriendje zijn
Sluiten