Omani McDaniels
Omani McDaniels Column 14 sep 2016

The Single Life: Die ene man die je nooit los kunt laten

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Als je langere periodes van je leven single bent geweest, dan heb je vaak wat meer mannen versleten dan wanneer niet. Maar zelfs de relatie-verslaafden hebben die ene. Nou heb ik het niet over The One, want dat is weer heel iemand anders.

Die ene is iemand waarmee de aantrekkingskracht zo ongelooflijk heftig is, dat je een fysieke reactie krijgt. Vaak is het een beetje een bad boy. Je wilt niet dat je hem wil, maar je kunt het gewoon niet tegenhouden. Hij doet iets met je.

In mijn geval is het een soort hond van Pavlov situatie. Ik begin spontaan te kwijlen als ik hem zie. Je kunt het mij ook zeer zeker niet kwalijk nemen, want ‘die ene’ van mij is zo f*cked up geil dat ik al twee keer ben weggedroomd tijdens het schrijven van deze drie alinea’s.

Opeens klonk ‘Freak me’ uit de speakers en trok hij zijn shirt uit

Ik weet nog wel de eerste keer dat ik hem zag. Ik weet zelfs nog wat ik aan had en dat ik ontzettende spijt had dat ik niet een betere outfit uit de kast had getrokken. Ik zei tegen mijn vriendin dat ik een gigantische Thug Life tattoo boven mijn navel ging nemen en hij keek op en lachte. Het was zo’n slow motion moment.

Zijn lach werd zo breed als zijn hoofd en zijn ogen twinkelden. Wolken gingen opzij en zonnestralen streelden zijn gezicht. Geen engeltjes begonnen met zingen, maar opeens klonk ‘Freak me’ uit de speakers en trok hij zijn shirt uit om een glas water over zijn ontblote borst te gieten.

Ik ben er vrij zeker van dat het zo ging. Die dag was zes jaar geleden en ik zie hem alleen nog zomers als ik in The States ben. Onze timing was niet altijd even geweldig, want soms liep het zo dat één van ons tweeën aan iemand gebonden was. Maar dit jaar niet. Alles viel op z’n plek. Jippie.

Ik krijg gelijk flashbacks naar de keren dat we zwetend bovenop elkaar lagen

Ik sta mijn koffie af te rekenen, wanneer mijn tas begint te trillen. Ik kan zo snel mijn telefoon er niet uit vissen en besluit eerst af te maken waar ik mee bezig ben en niet de rij mensen achter mij te laten wachten. Eenmaal weg bij de balie zoek ik verder naar mijn telefoon, die nog steeds afgaat.

Ik zie een nummer dat ik niet ken en neem op. ‘Was jij van plan mijn telefoontje te negeren?’, vraagt de stem. Ik ken die stem. Ik ken die stem maar al te goed. ‘Ik dacht dat ik jou geblokkeerd had’, antwoord ik met een stomme grijns op m’n bakkes.

We kletsen eventjes aan de telefoon en net als ik de deur open doe om naar buiten te lopen zegt hij dat ik terug moet komen. Ik loop weer terug naar binnen en ja hoor, daar staat hij breeduit te lachen. Hij lijkt wel nog langer geworden. Dat zegt wat, want hij was al bijna twee meter.

Als hij mij knuffelt ruik ik aan zijn shirt. Hij ruikt altijd zo verrukkelijk. Het is een mengeling van zijn geurtje en het kleinste beetje zweet. Die heerlijke f*cking feromonen. Die fokken me helemaal op, want ik krijg gelijk flashbacks naar de keren dat we zwetend bovenop elkaar lagen.

Ik wil hem eigenlijk direct het huis in sleuren en hem alle hoeken van de kamer laten zien

‘Verliefd, verloofd, getrouwd?’, vraagt hij. Ik schud mijn hoofd. Hij grijnst. ‘Mooi, ik kom je vanavond ophalen. Trek iets straks aan met hakken. Ik wil de hele avond naar je billen staren’, zegt hij. ‘Alsof je dat niet standaard doet. En ik bepaal zelf wel wat ik aantrek, dank je’, antwoord ik.

Ik doe natuurlijk precies wat mij gezegd wordt, want ondanks dat ik dominant ben met een veel te grote mond, vind ik dominantere mannen geweldig. Wanneer ik de deur open doe, nadat hij aanbelt, wil ik hem eigenlijk direct het huis in sleuren en hem alle hoeken van de kamer laten zien. Hoe is deze man zó knap?

‘Ah, je houdt dus toch van me’, zegt hij als hij ziet wat ik aanheb. Ik reageer met een ‘shut up’ en geef hem een kus op zijn heerlijke volle lippen. We stappen in de auto en rijden richting het restaurantje waar we de eerste keer op date zijn gegaan vier jaar terug.

Ik zeg hem dat ik überhaupt een slipje moet dragen om het uit te kunnen trekken

Tijdens het eten herinner ik mij waarom ik hem zo leuk vind, maar ook waarom ik nooit met hem zou kunnen zijn. Hij is heel gevat en verrukkelijk om naar te kijken, maar ik zie dat ik bij lange na niet de enige vrouw ben die naar hem kijkt. En ik heb misschien vanavond zijn volle aandacht, maar dat zegt niets over morgen.

‘Ga naar de wc, trek je slipje uit en geef het aan me’, zegt hij terwijl we natafelen. ‘Nee’, antwoord ik. Hij is gewend dat ik hem tegenspreek en kickt erop om mij toch te overtuigen. ‘Gaan we preuts doen schatje?’, vraagt hij met zijn veel te grote grijns. Ik zeg hem dat ik überhaupt een slipje moet dragen om het uit te kunnen trekken, waarna hij direct de rekening vraagt.

Onderweg naar huis zeg ik dat ik zin heb om te zwemmen, dus rijden we richting mijn favoriete zwemspot. We trekken elkaars kleding uit. Als hij eenmaal naakt is en het maanlicht op zijn prachtige huid weerkaatst besef ik mij dat hij voor eeuwig mijn ‘die ene’ zal zijn.

Naakt, lachend en met hun fles Tequila

Eenmaal in het water begint de vunzigheid, maar dan stopt hij opeens. ‘Ik hoor mensen’, zegt hij. Hij heeft gelijk. Niet ver van ons vandaan zijn twee mensen in het water, die hoogstwaarschijnlijk hetzelfde idee hadden als wij. Ik moet een beetje lachen.

‘Omani?’, vraagt één van de stemmen. ‘Uh.. Nee?’, antwoord ik. ‘Omani je bent het wel, ik hoor het aan je lach’, zegt de stem. Opeens heb ik door dat het een goede vriend van mij is die ik deze zomer nog helemaal niet gezien heb. Vervolgens liggen we met z’n allen in het water te dobberen. Naakt, lachend en met hun fles Tequila. Typisch.

Na een uurtje rijden we richting huis. En hoe die avond verder verloopt? Op advies van Beyoncé: I’m gonna have to take his ass to Red Lobster.

Reageer op artikel:
The Single Life: Die ene man die je nooit los kunt laten
Sluiten