Omani McDaniels
Omani McDaniels Column 3 mei 2016

The Single Life: Wanneer je als single gaat reizen

Het leven van een single meisje is als een wervelwind. Soms is het leuk, soms is het minder en soms is het een regelrechte horrorfilm. Omani is een luidruchtige, altijd lachende, ietwat (prettig) gestoorde eind-twintiger. Wekelijks zal ze jullie een kijkje geven in het leven van een rasechte single girl. Pak de popcorn er maar vast bij.

Single zijn betekent dat je vaak alleen bent. Als je een social butterfly bent, zoals ik, dan spreek je veel af. Toch worden veel momenten alleen gespendeerd. En dat vind ik nou net heerlijk. Ik ben totaal niet in de veronderstelling dat ik iemand nodig heb om leuke dingen te kunnen doen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind gezelschap heel fijn. Maar ik geniet, in veel situaties, niet minder als ik alleen ben.

Ik vind het echt top om dingen in mijn eentje te doen. Ik ga bijvoorbeeld heel vaak naar concerten in mijn uppie. Ik heb niemand nodig om keihard mee te blèren met liedjes of schaamteloos oogjes te maken naar degene die op het podium staat (ja, ik heb het tegen jou D’Angelo). Ik heb ook ongegeneerd staan dansen tijdens The Prodigy, die trouwens verschrikkelijk vet was. Ik krijg altijd zin om een willekeurig iemand een pimp-slap te geven, als ik Smack my bitch up hoor. Een pimp-slap is trouwens een klap met je achterhand. Dat heb ik in pimp-les geleerd.

Zo komen we bij mijn ‘alleen met Oud en Nieuw’ verhaal. Ik ga naar Dubai om het nieuwe jaar in te luiden. Ik ben niet echt alleen, want ik ben mijn huisgenootje Jeremiah aan het opzoeken. Hij is verreweg de leukste persoon op aarde. Ik zou met hem trouwen, als we niet allebei zoveel van mannen hielden. Hij woont tijdelijk in Dubai, om zijn horizon te verbreden, en ik kan het niet laten om even een op-en-neertje te plegen en met mijn roomie in de zon te liggen. Een uur na aankomst lig ik al met mijn bleke kop te bakken op het strand naast Jeremiah. Puur genieten.

Aan de kant Beyoncé, hier is Omancé

Ik was nog blijer geweest als D’Angelo ook naast me op het strand zou liggen. Ik krijg altijd tunnelvisie als ik eenmaal over D’Angelo begin. Ik heb zelfs een keer mijn beeldscherm gelikt, toen er een foto van hem voorbijkwam. En dat zeg ik met trots.

Jeremiah werkt op een strandresort aan het uiteinde van The Palm genaamd Club Eden. Errug chique, errug duur en verschrikkelijk mooi. Mag ook wel, zo dichtbij Atlantis. Ik mag, als aanhang van Jeremiah, gratis naar binnen en op mijn eigen strandbedje de hele dag liggen zonnen. Daarnaast worden mij constant cocktails toegestuurd door het personeel. Jeremiah is nou eenmaal erg geliefd, dus krijg ik allemaal privileges (#winning).

Het is Oudejaarsdag en ik rijd met Jeremiah en zijn collega’s mee in het busje naar Eden. Ik lig heerlijk op mijn strandbedje Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood te lezen (YA-YA!). Lekker met een frozen mango cocktail, mijn Chanel zonnebril en mijn diva zonnehoed. Een diva zonnehoed is een zonnehoed waar ongeveer vijf man onder kan schuilen als het regent. Niet dat je een zonnehoed draagt in de regen, maar je snapt wat ik bedoel.

Het enige wat ontbreekt aan dit ‘Diva bigger than Kanye’ plaatje van Omani op haar strandbedje, is een halfnaakte man met een palmblad waaier. Excuus, een halfnaakte D’Angelo met een palmblad waaier. Nee, een helemaal naakte D’Angelo met een palmblad waaier. Nee, een helemaal naakte D’Angelo naast mij op mijn strandbedje met een halfnaakte onbekende. Wacht, nu heb ik hem echt. Een helemaal naakte D’Angelo op mij, op mijn strandbedje, zonder toeschouwers. Ik raak weer afgeleid.

‘Come sit at our table’, zegt ze. ‘We’re in de VIP section.’

Het begint donker te worden en de avonddienst gaat in. Jeremiah en de rest van het personeel is keihard aan het werk om alles in orde te krijgen voor het waanzinnige Oud en Nieuw feest, wat nog moet komen. Ik neem een lekkere lange douche en trek een kort, hysterisch geprint jurkje aan met killer heels. Ik ga feitelijk Oud en Nieuw alleen vieren, omdat Jeremiah moet werken met de rest. Dus moeten er vriendjes gemaakt worden. En als je nieuwe vriendjes wil maken, moet je wel opvallen. Aan de kant Beyoncé, hier is Omancé.

De ultieme plek om vriendjes te maken is het meidentoilet. Ik sta voor de spiegel te tutten en naast me staat een klein vrolijk vrouwtje, wiens rokje aan de achterkant niet goed zit, waardoor je haar billen kunt zien. ‘Let me just get that for you’, zeg ik terwijl ik haar rokje weer recht trek. ‘Oh my god, thank you. That would have been embarrassing’, zegt het vrouwtje. We beginnen te praten en ze zegt dat ze uit Litouwen komt en Gia heet. ‘Come sit at our table’, zegt ze. ‘We’re in de VIP section.’

Ik kom aan tafel en er zijn drie oudere mannen en voor de rest alleen vrouwen. De drank vloeit rijkelijk en iedereen heeft het naar zijn zin. Elke keer als iemand van het personeel langs mij loopt, geven ze mij twee drankjes tegelijk, omdat ze bang zijn dat ik anders zonder zit. Maar wat ze niet doorhebben, is dat het gehele personeel dit doet. Waardoor ik de drankjes zou moeten atten om het tempo bij te houden, waarmee ze gebracht worden.

Het is bijna middernacht en Jeremiah en ik zijn heftig naar elkaar op zoek, om het nieuwe jaar met elkaar in te kunnen luiden. Met nog iets van twintig seconden te gaan, hoor ik Jeremiah ‘Omani’ roepen. Ik duw iedereen ruw aan de kant en spring in zijn armen. We zijn net op tijd, want het vuurwerk begint al. We doen onze ogen dicht en maken een wens, zoals we dat ook bij de volle maan doen als we thuis zijn.

Ik zie dat er een gedeelte is afgesloten en glip onder de ketting door

Het feest gaat nog door en ik ben al behoorlijk dronken. Jeremiah is nog aan het ploeteren, omdat ze onderbemand staan en zeer veeleisende gasten hebben. Het probleem met alleen op plekken zijn en nieuwe mensen leren kennen om mee te feesten, is dat het zo vermoeiend is. Je bent zo lang ‘leuk’ aan het doen, dat je op een gegeven moment geen zin meer hebt. Ik zeg Gia dat ik even richting de toilet ga, met de belofte dat ik terugkom.

Ik pak mijn boek (YA-YA!) en leeslampje uit mijn tas in de kleedkamer en loop langs het water. Ik zie dat er een gedeelte is afgesloten en glip onder de ketting door. Ik loop het paadje af, tot het puntje van de pier. Het eindigt in een groot rond vlak, met daarop een groot kruis. Waarschijnlijk een landplek voor UFO’s. Ik ga zitten met mijn voeten over de rand. Links van mij zie ik in de verte de skyline van Dubai en rechts gaat Club Eden helemaal los. Maar niets maakt mij op dit moment gelukkiger, dan aan het water zitten met een waanzinnig uitzicht en mijn boekje. Helemaal alleen.

LEES OOK: The Single Life: Als je niet meer weet wie naast je ligt
LEES OOK: The Single Life: Wanneer je als single relatieadvies geeft
LEES OOK: The Single Life: Als je als single tussen alle koppeltjes terechtkomt
LEES OOK: The Single Life: Als je als single zomaar in allerlei situaties belandt
LEES OOK: The single life: Als je eigenlijk gewoon niemand een kans geeft

Reageer op artikel:
The Single Life: Wanneer je als single gaat reizen
Sluiten