Voor alle meisjes die ook altijd te horen krijgen dat ze klein zijn, geschreven door een shorty

Lieve meiden die ook niet zijn gezegend met twee meter lange benen,

The struggle is real en dat weten wij kleine meisjes allemaal. Je probeert altijd trots te zijn op jezelf. Want zoals het spreekwoord luidt: klein maar fijn. Maar, wij weten diep vanbinnen dat het ook een hoop nadelen met zich meebrengt en dat kabouter zijn heus niet altijd zo fijn is. Bij mij werd bijvoorbeeld voorspeld dat ik groter dan 1.80 meter zou worden (dan voel je je als tienjarige wel echt een baas), tja dat is met mijn 1.62 meter niet helemaal gelukt. Dit is waarom:

Op de basisschool was ik lang. Zelfs een van de langste van de klas. Boven elke klassenfoto stak ik uit en met mijn Spice Girls platform schoenen was ik een reus. Ik voelde me stoer, een soort opperhoofd van de klas. Maar toen ik de leeftijd van twaalf jaar had bereikt en in de winter met mijn charmante sneeuwboots door de natuur paradeerde (of zeg eigenlijk maar strompelde), had ik helse buikpijn. Je raadt het al: ik werd voor het eerst ongesteld.

Ongesteld? Ik vond het vreselijk en ik was nog zo jong. Ik baalde als een stekker maar vond het ergens ook wel weer heel cool om het aan mijn vriendinnen te vertellen. Ik was immers de allereerste van iedereen. Zo ook met het kopen van mijn allereerste Mickey Mouse bh. Ik was trots, ik werd een vrouw.

Maar, tot mijn grote verbazing groeide ik niet meer in de lengte. Ik bleef steken iets boven de 1.60 meter. Iedereen werd groter dan ik, de kabouter was geboren. Later bleek dat dit waarschijnlijk zou komen door de hormonen, omdat ik de pechvogel was die al zo jong moest menstrueren. Bah. Dat was toch wel een baalmomentje.

Ga maar met je bakkes vooraan staan want anders kijk jij de hele avond tegen het achterhoofd van Henkie aan

Vanaf dat moment kreeg ik te maken met de struggles die klein zijn met zich meebrengt. Het begon natuurlijk met opmerkingen. In de buurt, in de klas maar ook familie. ‘Ah, wat ben je toch ook klein!’, ‘Hier daar heb je kleine Roos weer!’ of het ergste misschien wel: ‘Zal ik even bukken?’. Ik lachte altijd maar, terwijl ik vanbinnen soms kookte. Want wat kun je nu aan je lengte doen? Niets. Mede-mini meisjes zullen zich hier vast in herkennen.

Tja er zijn nu eenmaal nadelen aan klein zijn. Wat ik er vooral aan merk is dus de vele opmerkingen die je krijgt over je lengte. Wanneer je weer eens wordt geconfronteerd met je ellenlange modellen vriendinnen voel jij je een dwerg. Niet zo heel charming. De bovenste keukenkast is een hel. Net nu je zin in hebt in lekkere oreo’s die op mysterieuze wijze ineens meters hoog bij je vandaag zijn. Shit, dat betekent als stijve hark weer op de keukentafel klimmen. The struggle is wederom real.

Om nog naar niet te spreken over een van de allerleukste sociale bezigheden ter wereld: concerten en festivals. Ga maar met je bakkes vooraan staan want anders kijk jij de hele avond tegen het achterhoofd van Henkie aan. Maar ja, je wilt ook weer niet plat gedrukt worden tussen de menigte. Wat een dilemma’s. Als vrouw moet shoppen leuk zijn, maar een broek vinden met de juiste lengte ho maar. Oh, had ik al gezegd dat wij kleine meisjes dus geen armsteun zijn?

Oké, oké misschien stel ik mij aan. Klein zijn heeft natuurlijk ook zo z’n voordelen en laat ik daar mee eindigen. Want ook al heeft klein zijn veel nadelen, je moet trots zijn op wie je bent. Motto: klein maar fijn. Short girls represent. Ik ken ook genoeg leuke en mooie meiden die de 1.70 meter ook nooit zullen bereiken. Lengte is ook maar een getal.

Boos + klein = cuteness overload

Wij kleine meisjes passen in elke auto en vliegtuig. Beenruimte zat, relax modus aan. Je hoeft nooit awkward te bukken voor een foto, je staat vooraan en de rest steekt er wel bovenuit. (We zijn dan weer niet gezegend met een selfie arm). Een vriend vinden is qua lengte dan ook niet zo moeilijk, alle mannen zijn toch langer dan wij. Zo is er nog best veel keuze toch?

Hoe vaak krijg je als klein meisje wel niet te horen hoe ‘schattig’ je bent? Nog een pluspuntje daaraan is wanneer je ruzie hebt, je ook nog schattig wordt gevonden. Want boos + klein = cuteness overload. Ook al word je dan soms niet helemaal serieus genomen, het zorgt ervoor dat je weer sneller vrede sluit. Je kunt naast je lover ook altijd hakken dragen en er sexy uitzien, je steekt boven niemand uit.

Shoutout to all the short ladies: Laten we vooral heel erg trots zijn op wie we zijn. Zo’n lengte is echt het ergste nog niet, je kunt er je voordeel mee doen in heel veel verschillende situaties. En dan ben jij echt baas. Of je nu klein bent omdat je vroeg ongesteld bent geworden of gewoon omdat je hele familie klein is, bedenk je altijd dat je lengte iets is waar je niets aan kunt doen en dat je prachtig bent zoals je bent. Wij weten wel dat wij de schattigste meisjes ever zijn.

Reageer op artikel:
Voor alle meisjes die ook altijd te horen krijgen dat ze klein zijn, geschreven door een shorty
Sluiten